ห็นอาวุธวิเศษเหล่านั้นก็ประหลาดใจเล็กน้อย “หือ? ดูเข้าท่าอยู่นะ”
อาวุธวิเศษมิได้เสียหาย อักขระทุกตัวล้วนสมบูรณ์ มิใช่ของมีตำหนิ
คู่บำเพ็ญของจ้าวหยางเอ่ยปาก “ภายนอกไร้ตำหนิ ภายในก็ยังอาจมีข้อบกพร่อง ขายถูกขนาดนี้ต้องมีปัญหาแน่”
“หยิบมาดูได้หรือไม่?” จ้าวหยางถามเจียงผิงอัน
“ได้”
เจียงผิงอันมั่นใจในอาวุธวิเศษที่ตนเสริมพลังมากับมือยิ่ง
จ้าวหยางหยิบกระบี่ธาตุไฟขึ้นมา หลังจ่ายปราณเซียนเข้าไปรัศมีโชติช่วงก็เรืองจากตัวกระบี่ กฎธาตุไฟปรากฏรายล้อม ปรากฏอสรพิษเพลิงมายาขนดล้อม
“กระบี่ดี!”
จากคลื่นพลังรายล้อมดาบ ประจักษ์ได้ว่ากระบี่เล่มนี้คุณภาพสูงสุดขั้ว
ผู้คนผ่านไปมานอกร้านถูกรัศมีนี้ดึงดูด ต่างผู้ล้วนหยุดชะงักตามกัน
“กระบี่เล่มนี้ขายครึ่งราคาจริงหรือ?”
จ้าวหยางเชื่อไม่ลง หากขายของแบบนี้ ไม่ขาดทุนย่อยยับเลยหรือ
เจียงผิงอันกล่าวยิ้ม ๆ “ร้านเรากำลังจัดกิจกรรม กระบี่เล่มนี้ขายครึ่งราคาที่ห้าหมื่นผลึกเซียนจริง ๆ แต่ต้องซื้อคู่อาวุธวิเศษขั้นสูงระดับเขตแดนชิ้นอื่นนะ”
“นอกจากนั้น ขณะนี้ อาวุธวิเศษที่เข้าร่วมกิจกรรมมีเพียงสิบชิ้นนี้เท่านั้น”
ประโยคสุดท้ายของเจียงผิงอันกล่าวกับบุคคลทั้งในและนอกร้าน
“ข้าซื้อเหมาเลย!!” ผู้ฝึกตนชุดน ้าเงินคนหนึ่งที่ผ่านมาพลันโพล่งขึ้น
ในสำนักศึกษาชางจือหาได้ขาดผู้มั่งมี ผู้ฝึกตนคนนี้มิได้ขาดอาวุธวิเศษ แต่เพราะเห็นว่ามีกำไร ซื้ออาวุธวิเศษครึ่งราคาแล้วขายต่อราคาเต็มให้ร้าน
