ะยังจำศิษย์พี่หญิงผู้นี้ได้หรือไม่?”
“จำมิได้หรอก” เจียงผิงอันตอบ
“ไร้ใจเพียงนั้นเลยหรือ?”
“เพราะข้าจะไม่ปล่อยให้ศิษย์พี่หญิงตาย ต่อให้ศิษย์พี่หญิงสิ้นข้าก็จะไปให้ถึงจุดสูงสุดของเต๋าเซียนแล้วคืนชีพศิษย์พี่หญิงกลับมา”เจียงผิงอันตอบอย่างสุขุม
เมื่อได้ยินคำตอบนี้ เหมียวเสียก็คลี่ยิ้ม สิ้นความลังเลแล้วสาวเท้าไปยังประตูลืมเซียน
เมื่อนางมาถึงประตูลืมเซียน จู่ ๆ ก็ชะงักเท้า มิได้เดินเข้าประตูลืมเซียน แต่เหินสู่ยอดสุดของประตูลืมเซียน เร่งปราณเซียนในกายสุดชีวิต พลังอันบ้าคลั่งกวาดกระหน ่าทั่วฟ้า ชักดึงกฎเต๋าเซียนมาหา
เมื่อเจียงผิงอันเห็นเช่นนี้ สีหน้าของเขาพลันแปรเปลี่ยน “ศิษย์พี่หญิง! รีบหยุดเร็วเข้า!”
เหมียวเสียมิได้จะเข้าประตูลืมเซียน แต่จะข้ามทัณฑ์เซียนของจริง!
มิน่าเล่าจึงถามเช่นนี้ออกมา
การจะข้ามพิบัติต้องรอโอกาส การฝืนเร่งเร้าทัณฑ์เซียนมาเช่นนี้มีโอกาสตายสูงมาก!
ครืนนน!
อัสนีระเบิดสนั่นฟ้าดิน เมฆสายฟ้าทอดตัวยาวเป็นล้านลี้ วายุหวีดหวิว พิรุณโปรยกระหน ่า อัสนีแปลบปลาบท่ามกลางเมฆดำสนิท
คลื่นพลังชวนสะพรึงนี้เทียบกับทัณฑ์เซียนจำลองในประตูลืมเซียนได้ไม่
ผู้ฝึกตนมากมายที่หน้าประตูลืมเซียนสัมผัสคลื่นพลังได้ ต่างผู้ล้วนเหินมาดูตามกัน
เมื่อเห็นการกระทำของเหมียวเสีย พวกเขาล้วนตะลึงจังงัง
“นางบ้าไปแล้วหรือไร ฝืนข้ามทัณฑ์เช่นนี้!”
มีการคำนวณไว้ว่า ในล้านบุคคลที่ข้ามทัณฑ์ เก้าส่วนในนั้นจะล้มเหลว แ