ขอเพียงเผชิญทัณฑ์สวรรค์พิพากษ์เทวาเช่นนี้ ชะตาก็มีเพียงตาย
ทัณฑ์เซียนในตำนานนี้ พวกเขาได้ประจักษ์แก่ตาตนเองแล้วตรงหน้า
หัวใจของเหมียวเสียดิ่งลงก้นเหวไปอีกครั้ง ดวงตามองเจียงผิงอันหายลับไปในมวลเมฆาสีทองอย่างเหม่อลอย
“ทำไมกัน? ทำไมเจ้าบื้อถึงดึงทัณฑ์เซียนมาเยอะแยะเพียงนี้?ทำไมสวรรค์ต้องทรมานเจ้าบื้อนักหนา?”
ท่ามกลางเมฆาสีทอง
สีหน้าของเจียงผิงอันเคร่งขรึมสุดขั้ว ในใจปรากฏความกระสับกระส่ายรุนแรง ปลดปล่อยอีกสองร่างออกมาเตรียมตัวทันที
สามร่างหลักปรากฏพร้อมสรรพ ร่างหลักใหญ่โตขึ้นกว่าเก่าเท้าเหยียบบนพื้น ศีรษะลับหายเหนือฟ้า อวตารกลืนสวรรค์ปลดปล่อยหลุมดำและดวงแสงสีขาว อวตารร่างมารศักดิ์สิทธิ์สร้างเกราะคลุมกาย ห้าเขตแดนหลักล้วนถูกปลดปล่อยร่วมกัน
ขณะนี้ เมฆาสีทองเคลื่อนบิดรุนแรง หนึ่งประตูอันปกคลุมด้วยอักขระปรากฏตรงหน้า
เจียงผิงอันขมวดคิ้ว เกิดอะไรขึ้น ไฉนจึงมีประตูในหมู่เมฆ?
ที่หน้าประตูมีหนึ่งร่างอันมีใบหน้าไม่ชัดเจนยืนอยู่ ร่างนั้นสวมชุดเกราะ ร่างโอบล้อมด้วยปราณเซียนทรงพลัง
เจียงผิงอันยิ่งรู้สึกประหลาดใจ แค่มีประตูในทัณฑ์เซียนก็พิกลจะแย่แล้ว ไฉนจึงยังมีคนอยู่ด้วย
ทันใดนั้น ร่างนั้นก็เงยหน้าขึ้น ดวงตาอันพร่ามัวจ้องตรงมายังเจียงผิงอัน แล้วกฎเต๋ารอบข้างก็พลันแปรเปลี่ยนดุจมายา
ร่างนั้นพลันขยายใหญ่ด้วยความเร็วสูงลิบ ขณะเดียวกันก็ปลดปล่อยเขตแดนโน้มถ่วงและเขตแดนแห่งกำลังออกมา
ขณะเดียวกัน มันก็แบ
