ะดับเขตแดนอีกคนก็ปรากฏตรงหน้าเจียงผิงอันในทันที
เหมียวเสียสังเกตเห็นบุคคลที่สอง สีหน้าของนางก็แปรเปลี่ยนมหันต์
นางตระหนักทันทีว่าคนทั้งสองหาได้มุ่งเป้าสังหารนางไม่ แต่จะฆ่าเจียงผิงอันต่างหาก!
เหมียวเสียหยุดขัดขืนการโจมตีของผู้ฝึกตนตรงหน้าอย่างเด็ดเดี่ยว ถอนดาบในมือออกฟาดฟันใส่บุคคลที่สอง คิดจะปกป้องเจียงผิงอัน และเมื่อนางชักดาบกลับ กระบี่ของศัตรูก็ฟันใส่บ่าของเหมียวเสียเป็นแผลลึก
ทว่า เหมียวเสียก็ยังลงมือสายไปก้าวหนึ่ง บุคคลที่สองเข้าปราชิดเจียงผิงอัน ออกหมัดอันชวนขวัญผวาเข้าใส่แล้ว
เจียงผิงอันเปิดหลุมดำกลืนกินตรงหน้าตนทันที
ตู้ม!
คนผู้นี้ระดับสูงกว่าเจียงผิงอันสองขั้น เมื่อหมัดกระแทกเข้าใส่อำนาจชวนสะพรึงก็หลากเข้าสู่หลุมดำจนฉีกกระจาย ปลายฤทธิ์ทรงพลังก็ยังกระหน ่าถูกเจียงผิงอัน
เปรี้ยง!
ร่างของเจียงผิงอันปลิวละลิ่ว โชคยังดีที่หลุมดำกลืนกินพลังส่วนใหญ่ไปแล้ว หาไม่ เขาคงตายในหมัดนี้
แต่ถึงอย่างนั้น เจียงผิงอันก็ยังได้แผล กระดูกในกายเกือบแหลกเละ อวัยวะภายในฉีกขาด โลหิตไหลออกจากมุมปาก
เขากัดฟันทน ความเจ็บปวดบรรเทาลงอย่างรวดเร็ว
แต่โอวหยางจวนหรือจะให้โอกาสเจียงผิงอันหนี เขาไล่ล่าตามไปทันที
ทันใดนั้น โอวหยางจวนก็สังเกตเห็นบางสิ่งแล้วพลันหยุดมือ
เมื่อมองธรณีประตูใต้เท้าตน เหงื่อก็หลั่งย้อมหน้าผากโอวหยางจวนอย่างพรั่นพรึง ขาข้างหนึ่งของเขาเกือบก้าวข้ามประตูลืมเซียนเต็มที
หากเข้าประตูลืมเซีย
