ราวครึ่งวันผ่านไป หนึ่งแท่นศิลาระดับยอดสมบัติแท่นหนึ่งก็ปรากฏ ณ โลกใบน้อยของเจียงผิงอัน
เดิมที วังกาลเวลาเป็นเพียงสมบัติลับ ทว่าสตรีนามอวิ๋นเหยาผู้นี้ยกระดับสมบัติลับเป็นยอดสมบัติในเวลาเพียงครึ่งวัน
เจียงผิงอันลอบสะพรึงในใจ แม้เขาจะไม่รู้วิธีหลอมอาวุธ ก็ยังรู้ว่าการสร้างอาวุธวิเศษระดับยอดสมบัตินั้นยากเย็นยิ่ง
ทว่าสตรีผู้นี้ใช้เวลาเพียงครึ่งวัน ซ ้ายังหลับตาพริ้มเพลิดเพลินกับการนวดไปพลาง
ไม่อาจทราบได้เลยว่าสตรีผู้นี้แท้จริงแข็งแกร่งเพียงไร
อวิ๋นเหยาจิ้มพู่กันพิพากษาเข้าไปในจมูกเจียงผิงอันพลางกล่าว“การจะสร้างสมบัติลับกาลเวลาต้องมีศิลากาลเวลา วังหลังนี้มีศิลากาลเวลาแค่เล็กน้อย พัฒนามากมายมิได้ เพิ่มความต่างเวลาขึ้นได้เพียงสิบห้าเท่า”
“หากเจ้าอยากพัฒนามากกว่านี้ ก็ต้องไปหาศิลากาลเวลามา”
การสร้างยอดสมบัติมิใช่ขีดจำกัดของอวิ๋นเหยา แต่เป็นข้อจำกัดทางวัตถุดิบ
เจียงผิงอันอยากลองแท่นศิลานี้แทบทนไม่ไหว เขาปล่อยเท้านางเหินไปที่แท่นศิลา วางผลึกเซียนลงไป เปิดค่ายกลแล้วเริ่มฝึกฝน
อาวุธวิเศษแขนงกาลเวลาใช้ทรัพยากรมหาศาล ทุกทบเท่าการเร่งเวลาก็ทวีทรัพยากรที่ต้องใช้ตามไป
เจียงผิงอันฝึกฝนบนนั้นหนึ่งวัน แต่ถึงกับใช้ผลึกเซียนไปหนึ่งร้อย
เป็นความเร็วการสิ้นเปลืองที่น่ากลัวยิ่ง เจียงผิงอันกระทั่งรู้สึกว่าฝึกฝนบนนี้ไม่คุ้มเลย
หากฝึกฝนบนนี้หนึ่งวันเท่ากับร้อยผลึกเซียน สิบวันก็คือหนึ่งพันร้อยวันคือหมื่นผลึกเซ
