ียน หนึ่งปีใช้ผลึกเซียนเกือบสี่หมื่นชิ้น
ต้องทราบว่าผู้ฝึกตนทั่วไปในระดับเขา หากไร้ช่องทางพิเศษเก็บหอมรอมริบแทบตาย ทั้งปีก็ได้ผลึกเซียนแค่หลักหมื่น
มองเผิน ๆ เหมือนผู้ฝึกตนทั่วไปก็ใช้แท่นศิลานี้ได้ ทว่าผู้ฝึกตนทั่วไปก็ยังต้องใช้ผลึกเซียนในการกินอยู่
อย่างผลึกเซียนและโอสถที่ต้องใช้ฝึกฝนอยู่ทุกวัน ผลึกเซียนที่ต้องจ่ายเพื่อเข้าฟังบทเรียนของผู้อาวุโส ผลึกเซียนที่ต้องจ่ายเช่าเคหา ไหนจะค่าของขวัญเข้าปราชุมในวันสำคัญอื่นใด…
ผู้ฝึกตนทั่วไปมีเงินเหลือออมไม่มากในแต่ละปี บางผู้กระทั่งติดหนี้
สรุปคือ ผู้ฝึกตนทั่วไปหาจ่ายค่ายกลกาลเวลาเช่นนี้ไหวไม่
เดิมที เจียงผิงอันไร้กังวลเรื่องการใช้จ่ายผลึกเซียน แต่อวิ๋นเหยาสตรีผู้นี้โกยผลึกเซียนนับล้าน ๆ ของเขาไปหมดแล้ว
หมายความว่าเขาต้องหาทางสะสมเงินใหม่อีกรอบ
เส้นทางเซียนก็คือเส้นทางแห่งเงินตราในบางความหมาย
หากไร้ทรัพย์ก็มิอาจซื้อโอสถดี ๆ เคหาชั้นยอด คำชี้แนะชั้นดีจากผู้อาวุโสและอื่น ๆ ได้ กระทั่งยามแต่งงานกับคู่บำเพ็ญ การฝึกฝนของคู่บำเพ็ญและบุตรหลานก็ใช้ผลึกเซียนเช่นกัน
เจียงผิงอันอยากเติบโตจนคืนชีพบุพการีได้ ทรัพยากรที่เขาต้องการยิ่งมหาศาลเกินใคร เขากระทั่งต้องใช้พลังจากหลายภพภูมิด้วยซ ้า…
ทรัพยากรมีจำกัด ย่อมต้องปราชันชิงมา นี่คือรากเหง้าของสงครามมากมาย
“ถ้าอยากหาผลึกเซียน ก็เรียกข้าเป็นแม่บุญธรรมสิ ข้าสอนเจ้าหลอมโอสถสร้างอาวุธได้นะ”
อวิ๋นเหยาในโลงแก้ว
