เงยหน้า ปราณชวนสะพรึงกระแทกบนตัวเจียงผิงอันราวดวงดาวโถมใส่
“เจ้าจะทำอะไร!”
อวิ๋นเหยาจ้องเจียงผิงอันเขม็ง
เจียงผิงอันพลันหลั่งเหงื่อ สัมผัสได้ว่าสตรีผู้นี้ลบเขาหายจากหล้าได้เพียงคำนึง “ข้าเห็นผู้อาวุโสนั่งสัปหงกเช่นนี้ ท่าทางไม่สบายตัว เลยอยากจัดท่าให้นอนราบไป มิได้จะทำอะไรผู้อาวุโสขอรับ”
“อ๋อ”
ศีรษะของอวิ๋นเหยาห้อยตก สัปหงกหลับไปอีกครั้ง
แรงกดดันต่อตัวเขาสลายไป เจียงผิงอันผ่อนลมหายใจโล่งอก
เขาสัมผัสได้ชัดเจนว่าสตรีผู้นี้ตื่นตัวอยู่เสมอ และระแวงคนนอกอย่างยิ่ง
นางต้องกังวลเรื่องถูกศัตรูเจอตัวอยู่เช่นกันแน่ ๆ
เขาจัดท่านอนให้อวิ๋นเหยา ปิดฝาโลงแก้วผลึก แล้วเจียงผิงอันก็นั่งบนแท่นศิลา เตรียมตัวฝึกฝน
ขณะนั้นเอง หนึ่งเสียงก็ดังขึ้นจากกิ่งมารสะเทือนสรวงอย่างตื่นเต้น
“พอเจ้าได้เรียนวิชาเสริมพลังระดับสูง เสริมพลังให้ข้าทีนะ!”
นี่คือจิตศาสตราของกิ่งมารสะเทือนสรวง เฉิงเซวียน
เฉิงเซวียน องค์หญิงจากเมืองเสินปิงซึ่งถูกทำลายโดยเผ่าจระเข้กลืนสวรรค์ กาลก่อนขณะตามล้างแค้น นางได้พบกับเจียงผิงอันภายหลังระเบิดตนเอง ผสานวิญญาณเข้ากับกิ่งมารสะเทือนสรวงด้วยวิชาลับพิเศษ และจากนั้นมา นางก็อยู่ในกิ่งมารสะเทือนสรวง
เพราะความช่วยเหลือของเฉิงเซวียน แม้ขอบเขตของเจียงผิงอันจะไม่สูง เขาก็ยังเร่งพลังส่วนใหญ่ของกิ่งมารสะเทือนสรวงออกมาได้นับว่าอีกฝ่ายช่วยเขาไว้เยอะยิ่ง
เฉิงเซวียนอยากยกระดับกิ่งมารสะเทือนสรวงจากยอดสมบัต
