้ทางอื่นไว้เลย
เมื่อได้ยินวาทะสตรีผู้นี้ เขาก็รู้สึกว่าต้องหาวิชาสร้างรายได้ติดตัวไว้จริง ๆ
หาไม่ ภายหน้ายามขอบเขตเคลื่อนสูง ความช่วยเหลือจากขวดกลืนสวรรค์ก็จะเหลือไม่มาก หากไร้หนทางหาเงินอื่น ปัญหามากมายก็จะเกิดขึ้นจริง ๆ
อวิ๋นเหยาพลันเอ่ยปาก “ดีมาก ถึงกับเลือกหลอมอาวุธ วิสัยทัศน์ยอดเยี่ยม ข้าในกาลก่อนเป็นปรมาจารย์เซียนนักหลอมศาสตราผู้โดดเด่นเกินใคร ยามนี้ขอเพียงเจ้าเรียกข้าเป็นแม่บุญธรรม ข้าก็จะถ่ายทอดความรู้ทั้งหมดเกี่ยวกับการหลอมศาสตรากับเจ้า”
เจียงผิงอัน “…”
เขาพูดตอนไหน! แม่นี่หลายบุคลิกหรือ?
“ผู้อาวุโสโปรดอย่ารบเร้ากันเลย ข้าจะไปหาทรัพยากรมาช่วยท่านฟื้นตัวนะ”
อวิ๋นเหยาเงียบไปครู่หนึ่ง “ในเมื่อเจ้าไม่รับข้าเป็นแม่บุญธรรมข้าก็สอนวิชาหลอมศาสตราของตระกูลข้ามิได้ แต่สอนวิชาเสริมพลังศาสตราให้เจ้าเพิ่มฤทธิ์อาวุธวิเศษต่าง ๆ กระทั่งศาสตราเซียนได้นะน่าจะพอแล้วสำหรับเจ้า”
“ขอบคุณผู้อาวุโส” เจียงผิงอันกุมกำปั้นขอบคุณ
“ไม่ต้องขอบคุณกันหรอก ข้ายังต้องให้เจ้าช่วยหาทรัพยากรอยู่… อีกสักเดี๋ยวข้าจะสอนวิธีเสริมพลังอาวุธให้เจ้า ยามนี้ข้าช่วยเจ้า
ยกระดับสมบัติลับกาลเวลา ใช้พลังไปมากนัก เลยอยากพักสักหน่อย…”
อวิ๋นเหยายังพูดไม่ทันจบ นางก็คอพับไปทั้งๆ ที่ยังนั่งในโลงแก้วผลึก ประหนึ่งหลับไปแล้ว
เจียงผิงอันเห็นนางเป็นเช่นนี้ก็เดินไปหา เตรียมจะจัดท่านางให้นอนดี ๆ
ทันทีที่สัมผัสถูกไหล่นาง อวิ๋นเหยาก็พลัน
