ียงผิงอันพยายามสะกดความตื่นเต้นไว้ในใจ ปากเอ่ยขึ้น “ผู้อาวุโสมิต้องเก็บผลึกเซียนไว้ให้ข้าแล้ว ท่านกลืนได้หมดนั่นเลยขอรับ ไว้ข้าจะหามาให้ท่านเพิ่มด้วย”
มูลค่าของอักขระศักดิ์สิทธิ์นี้สูงยิ่งกว่าวรยุทธ์เซียนทั่วไป ผลึกเซียนกี่ล้านนี่มินับว่าเยอะเลย
สตรีผู้นี้เป็นเช่นกรุมหาสมบัติที่สามารถขุดค้นต่อได้ จึงต้องสานไมตรีไว้ให้มั่น
“เจ้านี่เปลี่ยนท่าทีไวจังนะ” สตรีผู้นั้นเอ่ยขึ้นช้า ๆ
“ก็ต้องเอาตัวรอดนี่ขอรับ”
เจียงผิงอันยอมรับอย่างเปิดเผย ต่อหน้าสัตว์ประหลาดเฒ่าซึ่งมีอายุเกินนับปีเช่นนี้ ปิดบังไปก็ไร้ประโยชน์ สู้ยอมรับไปเลยจะดีที่สุด
“เห็นว่าพรสวรรค์เจ้าดี ยามนี้คุกเข่าโขกหัวเสีย ข้าจะรับเจ้าเป็นบุตรบุญธรรม จะให้ทรัพยากรเจ้ามากกว่านี้” สตรีผู้นั้นกล่าว
การที่ตัวตนเช่นนี้พูดว่าพรสวรรค์ดี เท่ากับพรสวรรค์ของเจียงผิงอันยอดเยี่ยมจริง ๆ
เจียงผิงอันเงียบไปครู่หนึ่ง เขาก็ปฏิเสธอย่างสุภาพ “ขอบคุณผู้อาวุโสที่เมตตา ผู้น้อยมิคิดว่าตนจะมีวาสนาเพียงนั้น จึงมิขอทำให้ผู้อาวุโสต้องอับอายขอรับ”
แม้เจียงผิงอันจะอยากได้ทรัพยากรของสตรีผู้นี้ แต่หากเขานับถือนางเป็นแม่บุญธรรม การประพฤติตนของเขาย่อมเปลี่ยนไป
นี่หมายถึงเขาจะสร้างสัมพันธ์ใหม่กับอีกฝ่าย ได้ทรัพยากรของอีกฝ่ายมาเปล่า ๆ แต่ก็ได้ศัตรูคู่แค้นของอีกฝ่ายมาเช่นกัน
ไม่รู้สตรีผู้นี้ไปล่วงเกินตัวตนร้ายกาจใดมา ราชวงศ์เซียนจันทร์มายาจึงถูกทำลายหายสิ้นในข้ามคืน
เจ
