ียนสูงสุดของสำนัก และเป็นรากฐานของพวกเขาสำนักเซียนอวี่หวง ปกติแล้วมีเพียงผู้ฝึกตนซึ่งยอดเยี่ยมเป็นพิเศษเท่านั้นที่มีโอกาสได้เรียนอยู่ขั้นสองขั้น
หากอยากได้วิชาปีกเทวะขั้นต่อ ๆ ไป ก็ต้องไปหาซื้อเอาเอง ผู้อาวุโสมากมายยังเรียนไม่บรรลุเลย
เจ้าสำนักมิได้พูดว่าจะให้วิชาปีกเทวะกับเจียงผิงอันแค่ขั้นต้น ๆหมายความว่านี่คือ ‘วิชาปีกเทวะ’ ทั้งหมดที่มี
ตราบกาลผ่านมา มีเพียงสองอัจฉริยะ หวังหยางและเหมียวเสียเท่านั้นที่เคยได้รับการปฏิบัติเช่นนี้
แม้ปวงชนจะริษยา แต่พวกเขาก็ไม่ได้คิดว่ามันผิดตรงไหน
เพราะความแข็งแกร่งของเจียงผิงอันต้านอัจฉริยะฝ่ายศัตรูไว้มากมาย จึงรักษาเคหาแห่งนี้ไว้ได้ นอกจากผลงานของเขาพรสวรรค์ของเขาเองยังควรค่ากับ ‘วิชาปีกเทวะ’ วรยุทธ์อื่นใดก็มิคู่ควรกับเจียงผิงอันเลย
“เอาล่ะ ไว้พวกเจ้ากลับสำนักค่อยไปรับทรัพยากร ยามนี้เข้าเคหาไปสำรวจกันได้” เซียวเหลียงเหยียนกล่าวยิ้ม ๆ
ได้ยินเช่นนี้ ผู้ฝึกตนมากมายก็แห่ไปยังรอยแตกมิติ มุ่งหน้าสำรวจเคหากับผู้อาวุโสมากมาย
ขณะที่เซียวเหลียงเหยียนกำลังจะเข้าเคหา เขาก็เห็นว่าเจียงผิงอันมิได้เข้าไป ทว่ากลับหันกายเหินจาก
“เจ้าจะไปไหนน่ะ? หากไม่รีบเข้าเคหา โอกาสจะถูกผู้อื่นฉวยไปหมดนะ ที่นี่คือเคหาของเผ่าวิหคศักดิ์สิทธิ์ น่าจะมีมรดกของเผ่าวิหคศักดิ์สิทธิ์อยู่”
เซียวเหลียงเหยียนกล่าวเตือน
กระทั่งเซียนสวรรค์อย่างเขายังอยากได้มรดกของเผ่าวิหคศักดิ์สิทธิ์เลย
“ขอบ
