้คำผิดไปหรือไม่?
“อะแฮ่ม”
เหมียวจิ่งกระแอมกระไอ ผลงานของเจียงผิงอันยอดเยี่ยมมากเป็นหน้าเป็นตาให้เขา แต่เขาก็เตือนออกมาด้วยน ้าเสียงเคร่งขรึม
“อย่าได้ย่ามใจ โลกหล้ามีอัจฉริยะมากมาย วรยุทธ์เลิศล ้าละลานเจ้าอาจเอาชนะเยี่ยเฮ่าเทียนได้ แต่ก็ยังมีตัวตนมากมายที่เอาชนะเจ้าได้ เช่นผู้ฝึกจิตที่ฝึกพลังวิญญาณ พวกเขาโจมตีวิญญาณเจ้าได้โดยตรง ไม่ว่าเกราะป้องกันจะแข็งหนาแค่ไหนก็ไร้ประโยชน์”
เจียงผิงอันพยักหน้า เขามิได้เถียงอาจารย์ มิได้ถือตัวลำพองเขารู้ว่าภพเซียนมีปีศาจร้ายมากมาย คนบางผู้กระทั่งเกิดมาพร้อมอำนาจระดับเซียน
แต่ว่าเขารู้สึกผิดหวังเล็กน้อย เพราะยังมิทันได้แผลงฤทธิ์เต็มที่เลย
เขาหันไปกล่าวกับสำนักเซียนใหญ่อื่น ๆ “โปรดชี้แนะด้วย”
การต่อสู้ยังไม่จบ หวังว่าขุมกำลังใหญ่เหล่านี้จะบีบให้เขาทุ่มกำลังเต็มที่ได้
อวตารร่างมารศักดิ์สิทธิ์และอวตารกลืนสวรรค์ซึ่งฟื้นตัวเสร็จสิ้นเหินออกมา ร่างทั้งสามแผ่ปราณทรงพลังเยี่ยงสามดาวฤกษ์ ทำให้ปวงชนไม่อาจมองได้ตรง ๆ
สามร่างเหล่านี้ ไม่ว่าร่างใดก็เป็นเลิศเหนือผู้ใดในระดับทั่วแดนจันทร์มายา แต่สามร่างนี้ล้วนแล้วคือคนเดียวกัน
ปวงชนล้วนทราบว่าจากศึกวันนี้ ชื่อของเจียงผิงอันจะลือลั่นทั่วแดนจันทร์มายาแน่แท้
“ได้ยอดคนเช่นนี้ ยินดีกับพวกเจ้าสำนักเซียนอวี่หวงด้วย และยินดีที่พวกเจ้าได้เคหานี้ไปด้วยเช่นกัน”
ประมุขเมืองหลิงเยว่เอ่ยปากแสดงความยินดี เผยนัยชัดว่ายอมรามือมิแย่
