อื่นห้ามเข้ามา รีบไปเสีย” ประมุขเมืองหลิงเยว่กล่าวเสียงเย็น
เมืองหลิงเยว่ก่อตั้งขึ้นโดยทายาทเชื้อพระวงศ์ของราชวงศ์เซียนจันทร์มายา และราชวงศ์เซียนจันทร์มายากับราชวงศ์เซียนสกุลเยี่ยต่างกระทบกระทั่งกันมานานจนบัดนี้ พวกเขาย่อมไม่ยินดีเมื่อเห็นอีกฝ่ายมาชิงโอกาสกันถึงที่
“แล้วหากเซียนผู้นี้ไม่ไปเล่า?” เยี่ยเจิ้นไม่สนใจว่าอีกฝ่ายจะยินดีหรือไม่
มาแดนจันทร์มายาทั้งที ก็ย่อมต้องมีของติดไม้ติดมือกลับไป
“เช่นนั้นก็ต้องรอดูแล้ว ว่าเจ้าจะนำสิ่งใดจากแดนจันทร์มายาของข้าไปได้จริงหรือ”
เซียนจากเมืองหลิงเยว่และขุมกำลังหลักอื่น ๆ จ้องตรงที่เยี่ยเจิ้นปราณทรงพลังบนกายเดือดพล่าน
ขณะนี้ต้องผนึกกำลังเผชิญโลกภายนอก มีเพียงทำเช่นนี้จึงรักษาผลประโยชน์ของแดนจันทร์มายาไว้ได้ หากระส ่าระสายยามเผชิญคนนอก แดนจันทร์มายาคงถูกราชวงศ์เซียนสกุลเยี่ยยึดครองไปนานแล้ว
ที่นี่มีเซียนสวรรค์อยู่มากมาย อีกฝ่ายมีเพียงหนึ่ง ความต่างชั้นมองปราดเดียวก็ประจักษ์ชัด
แม้เซียนสวรรค์จะตายได้ยากเหลือ แต่ก็ใช่ว่าจะตายมิได้
สองฝ่ายตึงเครียด
โอวหยางหงอวิ้น เจ้าสำนักเซียนเทียนหลานมองเยี่ยเจิ้นสลับกับเจียงผิงอันแล้วพลันนึกอะไรออก ใบหน้าของเขาก็คลายความบึ้งตึงลงทันที
“ไม่เห็นต้องสู้รบตบมืออะไรกันเลย หากเราสู้กัน ดินแดนลับแห่งนี้รับไม่ไหวแน่ เยี่ยเจิ้น หากเจ้าอยากได้โอกาส ก็ทำตามกฎของฝั่งเรา”
“เจ้าส่งผู้ฝึกตนคนหนึ่งมา ขอเพียงเอาชนะเจียงผิงอันได
