เมื่อเห็นกระบี่วูบไหวอยู่ตรงหน้า เจียงผิงอันก็รู้ว่าหลบมิได้
ขณะนั้น แสงทองสายหนึ่งพลันระเบิดออกจากกาย อักขระเต๋าปรากฏรายล้อม เส้นผมพลิ้วกระพือ อาภรณ์สะบัดไหว
เคร้ง!
เมื่อกระบี่ยาวมาถึงหว่างคิ้วเจียงผิงอัน มันก็เบี่ยงออกไปตามแนวหน้าผากพร้อมเสียงกรีดแหลมเสียดแก้วหูทันที
ดวงตาของโอวหยางเจวี๋ยเฟิงเบิกกว้าง สีหน้าเหลือเชื่อยิ่ง
นี่มันวิชาลับสายป้องกันอะไร ถึงกับหยุดการโจมตีสุดกำลังของเขาได้!
ต่อให้เป็นยอดฝีมือขั้นปลายระดับเขตแดน ยังไม่มีทางใช้เพียงกายเนื้อหยุดการโจมตีของเขาได้ง่าย ๆ เพียงนี้เลย!
กระทั่งเหล่าเซียนซึ่งชมศึกอย่างสนุกสนานอยู่รอบ ๆ ยังเผยสีหน้าประหลาดใจ
วิชาป้องกันนี้แข็งแกร่งยิ่ง คลื่นกฎเกณฑ์จากมันก็ประหลาดนักมิเคยเห็นที่ไหนมาก่อน นี่มันวิชาลับอะไรกัน?
เซียวเหลียงเหยียน เจ้าสำนักเซียนอวี่หวงมองอักขระเต๋ารอบตัวเจียงผิงอันด้วยหัวใจสั่นสะท้าน ดวงตาเบิกกว้างเฉียบพลัน
ร่างวิญญาณเทวา!
วิชาเทียมเทพสงคราม!
เป็นไปได้อย่างไร! เจียงผิงอันรู้จักวรยุทธ์นี้ได้อย่างไร!
เมื่อหลายหมื่นปีก่อน เขาเข้าร่วมต่อสู้เคียงข้างสมาพันธ์แร้นแค้น เคยเห็นวรยุทธ์นี้มาก่อน ซึ่งมิใช่วรยุทธ์ของภพบุกเบิกเลย!
เจียงผิงอันรู้จักวรยุทธ์นี้ได้อย่างไร?
อย่าบอกนะว่า… เจียงผิงอันมิได้มาจากภพแร้นแค้น แต่มาจากที่ใดกัน?
ในสมรภูมิ เจียงผิงอันใช้ร่างวิญญาณเทวารับการโจมตีของโอวหยางเจวี๋ยเฟิง นี่คือวิชาลับในขั้นห้าของวิชาเ