องสำนักเซียนเทียนหลานต่อไป
โอวหยางหงอวิ้นตัดสินใจแล้วว่า หลังจากกลับไป ไม่ว่าต้องใช้วิธีใด เขาก็ต้องจัดการกับเจ้าเด็กอวดดีนี่ให้ชดใช้ด้วยเลือด
เปรี้ยง!
ส้นเท้าเจียงผิงอันออกแรงอีกนิด แล้วศีรษะของฉางตี๋ก็ระเบิดเละสมองกระจายตายสนิท
“เจ้ามัวลังเลจนสายไปแล้ว ข้าไม่อยากได้ศาสตราเซียนแล้ว”เจียงผิงอันพูดเบา ๆ
โอวหยางหงอวิ้นและเหล่าผู้ฝึกตนชะงักค้าง
ไร้ผู้ใดคาดคิดว่าเจ้านี่จะทำเช่นนี้
เขามิได้คิดขอศาสตราเซียนมาแต่แรก แต่แค่อยากให้ฉางตี๋ตาย!
ไม่สิ พูดให้ถูกคือ เขาอยากตบหน้า หยามเหยียดโอวหยางหงอวิ้นและสำนักเซียนเทียนหลานต่างหาก
ทะเลทรายกว้างขวางเงียบสงัด หลงเหลือเพียงเสียงสายลมโหยหวน
สายตาเซียนและผู้ฝึกตนทั้งมวลล้วนจับจ้องที่เจียงผิงอัน
ใบหน้านี้จะถูกจารึกในทุกดวงใจ
บางบุคคลยิ้มเย้ย เจ้าโง่นี่หยามสำนักเซียนเทียนหลานเพียงนี้ยังอยากมีชีวิตอยู่หรือ?
เจียงผิงอันปล่อยตรวน เช็ดมือพลางเอ่ยเบา ๆ “ยามข้าอยู่ในเมืองผี ข้าเอาตัวเองไปแลกกับศิษย์พี่อวี๋เปย แต่ฉางหงของพวกเจ้าสำนักเซียนเทียนหลานฉวยโอกาสที่ศิษย์พี่อวี๋เปยถูกผนึกพลังฆ่าเขา คนผู้นี้คือน้องชายของฉางหง เขาย่อมต้องชดใช้แทนพี่ชาย”
“วอนตายเสียแล้ว!”
จิตสังหารบนตัวโอวหยางหงอวิ้นควบแน่น กฎฟ้าดินกดกระหน ่าเข้าใส่เจียงผิงอัน
ยามถึงขอบเขตนี้ เขาสามารถสื่อสารกับกฎฟ้าดินได้เพียงหนึ่งคำนึง
เพียงหนึ่งสะบัดมือ เซียวเหลียงเหยียนก็สลายกฎฟ้าดินรอบเจียงผิงอันได
