สิ้นหวังอยู่เห็นยอดฝีมือของสำนักปรากฏตัว ความหวังก็ปรากฏขึ้นใหม่ “ศิษย์พี่ช่วยข้าด้วย ข้าจะให้พี่ใหญ่ของข้าตอบแทนให้แน่นอน!”
โดยไม่รอให้ยอดฝีมือจากสำนักเซียนเทียนหลานลงมือ เจียงผิงอันก็ชิงขว้างหอกยอดสมบัติของฉางตี๋ออกจากค่ายกล แทงใส่ร่างยอดฝีมือจากสำนักเซียนเทียนหลาน
ประกายเหยียดหยามปรากฏในดวงตาของยอดฝีมือจากสำนักเซียนเทียนหลาน คิดว่ายอดสมบัติชิ้นเดียวจะทำร้ายข้าได้หรือ? พูดเป็นเล่น
นี่มันให้ยอดสมบัติกันชัด ๆ
เขายกมือขึ้นคว้าหอก
ทว่า ทันทีที่คว้าโดนหอก สีหน้าของเขาก็พลันแปรเปลี่ยน ไม่ทันตั้งตัว เสียงเปรี้ยงดังสนั่น หอกยอดสมบัติระเบิดออกเดี๋ยวนั้น
ทั่วฟ้าดินสะท้านสนั่น คลื่นพลังรุนแรงกวาดไกลเป็นหมื่นลี้หย่อมหญ้าใต้เท้าว่างโล่ง คืนสภาพสู่ทะเลทรายสีดำอีกครั้งโดยพลันรอบกายปรากฏรอยแยกมิติขึ้นมากมาย
ผู้ฝึกตนที่คว้าหอกไว้ร่างระเบิดไม่เหลือซาก
ผู้ฝึกตนคนอื่น ๆ ถูกคลื่นปราณกวาดกระเด็นไปไกล พวกเขารีบกางเกราะป้องกันพยุงตัว ต่างผู้ล้วนถูกลูกหลงบาดเจ็บกันไม่มากก็น้อย
คนเหล่านี้มองเจียงผิงอันด้วยใบหน้าเกรี้ยวกราด
“วอนตายเสียแล้ว!”
พวกเขาทั้งเดือดดาลและปวดใจ เจ้านี่ถึงกับระเบิดยอดสมบัติไปชิ้นหนึ่ง เสียของเกินไปแล้ว
“ที่นี่ สำนักเซียนอวี่หวงของเรายึดครองแล้ว ผู้ไม่เกี่ยวข้องโปรดรีบจากไปเสีย”
น ้าเสียงของเจียงผิงอันยังคงราบเรียบเช่นกาลก่อน สายตาไร้แปรเปลี่ยน มองตรงมายังยอดฝีมือทั้งหลาย
“สามหาวเสียจ
