“ท่านผู้นั้น ให้ชีวิตข้าอีกครั้ง”
“ท่านผู้นั้น?”
“ใช่ ท่านแรปโซดีต้องการให้เจ้ามาทำงานรับใช้ จึงได้ให้ข้ามาเพื่อเชิญเจ้ายังไงล่ะ”
“แรปโซดี… แรปโซดีที่ว่าอยู่ที่นี่ด้วยอย่างงั้นหรือ”
“ตามข้ามา เดี๋ยวก็รู้เอง”
จีดัสเห็นมาดาฟดูไม่เป็นตัวของตัวเอง จึงตัดสินใจว่าสิ่งที่ควรคำนึงถึงในตอนนี้คือความปลอดภัยของพวกรีสเลย์และคนอื่น ๆ มากกว่า
“ขอโทษนะมาดาฟ” จีดัสหันหลังกลับและเริ่มออกวิ่ง
มาดาฟเห็นแบบนั้นจึงตวัดดาบใส่จีดัสโดยตั้งใจหมายชีวิต
จีดัสรับรู้ถึงกระแสลมและหันกลับมาใช้คันธนูปัดป้องได้ทันฉิวเฉียด
“นายไม่ใช่มาดาฟ… มาดาฟที่ฉันรู้จัก ไม่มีวันตวัดดาบใส่ใครจากข้างหลัง” จีดัสเจ็บปวดใจอย่างที่ยากจะอธิบายออกมา แม้จนถึงตอนนี้เขาก็ยังอยากจะขอให้มาดาฟที่เห็นคือเพื่อนรักคนเดิมที่เขารู้จัก คนเพียงไม่กี่คนในโลกนี้ที่เขาเรียกว่าเพื่อน
“หุบปาก ข้านี่แหละมาดาฟ!” มาดาฟโกรธจนเส้นเลือดบนใบหน้าปูดโปน เขาฟาดดาบในมือใส่จีดัสราวกับคนเสียสติ “แกทรยศ! แกปล่อยให้ข้าต้องตาย”
“หยุด!” จีดัสตะโกน
“ที่สำคัญแกยังไปสนิทสนมกับมันอีก กับไอ้คนที่ฆ่าข้า เจ้ารีสเลย์นั่น”
