จีดัสมีสีหน้าเหมือนคนอยากจะร้องไห้ ปากก็ได้แต่พูดย้ำบอกมาดาฟให้หยุดซ้ำแล้วซ้ำอีก แต่อีกฝ่ายก็ไม่มีท่าทีที่จะยั้งมือเลย มาดาฟมองเพื่อนสนิทของเขาด้วยสายตาที่เหยียดหยัน
“น่าสมเพช! นี่รึ ปีกสีเงินแห่งโดนาเมส” มาดาฟเงื้อดาบหมายจะลงดาบสุดท้ายเพื่อปลิดชีพเพื่อนเก่าด้วยมือของเขาเอง “พอกันที ตายซะเถอะ”
แต่ร่างของมาดาฟกลับขยับไม่ได้อย่างใจคิด มือที่ยกดาบเงื้อสูงราวกับถูกตรึงไว้กลางอากาศ
“ข้าบอกให้หยุดยังไง” จีดัสมองคนตรงหน้าด้วยดวงตาเคียดแค้น “หยุดทำลายภาพของมาดาฟที่ข้ารู้จักได้แล้ว” มาดาฟเพิ่งจะสังเกตว่าหน้าอกของเขามีรูโหว่ที่เกิดจากศรเวทมนตร์ของจีดัสโดยที่เขาไม่รู้ตัวเลยแม้แต่น้อย
ชายหนุ่มทรุดลงนั่งชันเข่า เขาใช้มือกุมตำแหน่งหัวใจที่เลือดทะลักออกมาไม่หยุด แม้ว่ามันจะไม่ได้ช่วยอะไรแม้แต่น้อย
“จีดัส ข้า…”
ชายผมเงินเข้าประคองร่างเพื่อนเอาไว้
ขณะที่สติของมาดาฟกำลังจะหายไป สายตาของมาดาฟได้กลับมาเป็นสายตาอ่อนโยนที่จีดัสคุ้นเคยอีกครั้ง
ด้านรีสเลย์ เขายังกอดคนรักอย่างแนบแน่น สัมผัสและความอบอุ่นทำให้เขามั่นใจว่าเธออยู่ตรงนั้นกับเขาจริง ๆ ไม่ใช่แค่ความฝันเหมือนทุกครั้ง
