คนลึกลับชำเลืองเหมียวจิ่งด้วยสายตาเย็นเยียบ ก่อนจะเลิกสนใจเขา ยกมือขึ้นโบกไปยังส่วนลึกของดินแดนลับจันทร์มายา แล้วหนึ่งพฤกษาซึ่งแผ่รัศมีม่วงทองก็ถูกถอนออกมา
บนต้นไม้นี้มีผลไม้สีม่วงทองหกผลลอยอยู่ อำนาจเต๋าเซียนพริบพรายวูบไหว
นี่คือต้นผลเต๋าวิญญาณเซียนและผลเต๋าวิญญาณเซียน
“เพื่อมิให้เจ้านั่นคืนชีวิต ของเช่นนี้จะอยู่ในภพนี้มิได้”
คนลึกลับนำผลเต๋าวิญญาณเซียนไปปลูกในโลกใบน้อยของตนก่อนจะหันกายจาก
แรงกดดันชวนสะพรึงจางตัวไปจากปวงชน
สีหน้าของคนจากห้าสำนักเซียนใหญ่บูดเบี้ยวยากมอง
มูลค่าของต้นผลเต๋าวิญญาณเซียนสูงล ้าสุดแสน ออกผลเต๋าวิญญาณเซียนจำนวนหนึ่งทุกร้อยปี ค่าของผลไม้นี้เทียบได้กับศาสตราเซียนทั่วไป
แต่ยามนี้ ต้นผลเต๋าวิญญาณเซียนกลับถูกอีกฝ่ายถอนรากฉกชิงไป!
ทว่า แม้คนจากห้าสำนักเซียนใหญ่จะกรุ่นโกรธ แต่ก็มิกล้าเอ่ยปาก
ต่อหน้าตัวตนน่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ พวกเขาห้าสำนักเซียนใหญ่หามีทางเลือกไม่
บนแท่นศิลาเงียบกริบเป็นเป่าสาก เหตุกะทันหันนี้ขัดแผนเดิมของพวกเขา
ผลเต๋าวิญญาณเซียนไม่มีแล้ว ประลองต่อไปก็ไร้ความหมาย
ผู้อาวุโสจากสำนักเซียนทั้งหลายถอนใจ ควบคุมนาวาเซียนจรจาก
“ท่านพ่อ เป็นเช่นไรบ้าง?” ดวงตาของเหมียวเสียแดงก ่า น ้าตาหยาดหยดอาบแก้ม
แม้นางจะวิวาทกับบิดาบ่อยครั้ง แต่ความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสองมิใช่ระหองระแหง แต่สนิทสนมกันดียิ่ง
เมื่อเห็นบิดานางมีสภาพเช่นนี้ เหมียวเสียก็รู้สึกราวหัวใจถูกฉีกกร
