รืองกล้า
ทุกสายตาจับจ้องที่เจียงผิงอัน เขายืนบนบันไดขั้นที่เก้า หันหลังให้ปวงชน ฝีเท้าของเขาหนักแน่น แผ่นหลังตระหง่านกว้าง ดุจผู้พเนจรตามแสวงมหาเต๋าลำพัง
“เขา… จะชนะคู่ต่อสู้บนขั้นเก้าได้หรือไม่?”
หากเจียงผิงอันเอาชนะศัตรูในขั้นเก้าได้ เช่นนั้นในการประลองนี้ เขาก็จะก้าวข้ามผู้ฝึกตนทั้งหมดในขอบเขต ได้ผลเต๋าวิญญาณเซียนไปผลหนึ่ง
“เจียงผิงอันแข็งแกร่งมากจริง ๆ โดยเฉพาะปราณเซียนในตัวเขาที่มีปริมาณกักเก็บมากมาย ใช้วรยุทธ์ได้ต่อเนื่อง แต่หากเขามีพลังต่อสู้แค่นี้ ก็ยากจะเอาชนะภาพฉายบนขั้นที่เก้าได้”
ภาพฉายบนขั้นที่เก้าเป็นผู้ฝึกตนสายมือสังหาร บรรลุวิถีเป็นเซียนได้จากการเข่นฆ่า ตัวตนทรงพลังซึ่งผู้คนภายหลังรู้จักในนามเซียนสังหาร
แม้คนผู้นี้จะมิใช่ตัวตนสูงสุดในระดับนี้ แต่เขาก็เรืองฤทธิ์ลือนามแล้ว
จากคำร ่าลือ เหมียวจิ่งจากสำนักเซียนอวี่หวงได้มรดกจากคนผู้นี้ จึงมีอำนาจชวนสะพรึง ลือนามสะท้านทั่วแดนจันทร์มายาเช่นปัจจุบัน
เหมียวจิ่งถ่ายทอดปราณบอกเจียงผิงอัน “พอได้แล้ว ไม่ต้องท้าทายต่อไปหรอก”
“ผู้อาวุโสท่านนี้ก็เน้นการโจมตีทุ่มกำลังเหมือนเจ้า แถมยังข่มขวัญวิญญาณผู้อื่นได้ด้วย กระทั่งด้วยจิตสังหารลำพังก็ฉีกวิญญาณผู้ฝึกตนร่วมขอบเขตมานักต่อนัก”
“ความแข็งแกร่งของเจ้ากับเขาพอ ๆ กัน โอกาสชนะมิได้สูง เจ้าไปเตรียมตัวรับศึกตัดสินยังมีโอกาสชนะมากกว่า”
เหมือนเช่นข่าวลือในโลกภายนอก เหมียวจิ่งเป็นผู้สืบทอดของ
