อเกิน เก้าสิบอันดับแรกก็ยังเทียบมิได้”
“เท่านี้ก็ดีมากแล้ว ภาพฉายเหล่านี้ล้วนเป็นหัวกะทิของราชวงศ์เซียนจันทร์มายา พวกเขาถูกฝึกฝนบ่มเพาะมาเนิ่นนานเกินนับปีย่อมแข็งแกร่งมากเป็นธรรมดา”
ผู้ฝึกกระบี่จากสำนักเซียนเป่ยฮวงแหงนหน้ามองภาพฉายอีกเก้าสิบกว่าภาพเบื้องบน แล้วรอยยิ้มจืดเจื่อนอ่อนแรงก็ปรากฏบนใบหน้า
เขาเป็นเลิศในระดับเดียวกันมาตลอด เป็นอัจฉริยะในสายตาผู้ฝึกตนร่วมขอบเขต เสาหลักในวาทะของเหล่าผู้อาวุโส เห็นสายตาอิจฉาริษยามากมาย ใจคิดว่าจะก้าวหน้าบนเส้นทางเซียนอันไกลกว่านี้ได้ก่อนใคร
แต่ศึกวันนี้ลบความทะนงตัวของเขาไปจนสิ้น
เขาพยายามสุดสามารถแล้ว แต่ก็ชนะได้เพียงห้าภาพฉาย
อีกเก้าสิบสี่คนที่เหลือเป็นเช่นขุนเขาตระหง่านใหญ่ กดทับหัวใจเขาจนอึดอัดคับข้อง
ผู้อาวุโสจากสำนักเซียนเป่ยฮวงตบบ่าปลอบใจเขา “ทำได้ดีแล้วอย่ากดดันเกินไปเลย ภพเซียนมีอัจฉริยะมากมายยิ่งที่ชั่วชีวิตเรามิอาจเอื้อมถึง”
ผู้ฝึกกระบี่ผู้นี้สูดหายใจลึก ๆ แล้วจึงคืนสติตั้งมั่น กดอารมณ์อันปั่นป่วนเก็บกลับไป
ใช่แล้ว แม้เขาจะมิอาจสู้อัจฉริยะสูงสุดของราชวงศ์เซียนจันทร์มายา แต่เขาก็นับว่าเป็นเลิศในหมู่ห้าสำนักเซียนใหญ่แล้ว และน้อยคนนักจะก้าวข้ามเขาไปได้
ผู้ฝึกตนคนอื่น ๆ พากันปีนบันไดขึ้นปราชัน
จริงเช่นนั้น ผู้ฝึกตนที่เอาชนะภาพฉายได้ห้าภาพมีน้อยยิ่งหลายบุคคลพ่ายไปหลังเอาชนะภาพฉายได้เพียงหนึ่งหรือสอง
อัจฉริยะสูงสุดของห้าสำนักเซียนใหญ่และอ
