เลกันชูมือขึ้นฟ้า เขาร่ายเวทเพื่อเปิดช่องมิติขึ้นกลางเวหา ช่องมิติทั้งเล็กและใหญ่ปรากฏขึ้นนับร้อยนับพันพร้อมกัน
“ระวัง! พวกเดวัลสายพันธุ์พิเศษ” โซนาตาตะโกนเตือนทุกคน มันเป็นจังหวะเดียวกับที่เดวัลบางส่วนกำลังลอดผ่านช่องมิติออกมาพอดี
“มันไม่จบแค่นี้หรอกนะ” เลกันหัวเราะลั่น
รยางค์สีเดียวกับผิวจำนวนมากมายนับไม่ถ้วนงอกออกมาจากกลางหลังของเลกัน มันยืดยาวออกไปจนแทบจะปกคลุมไปทั้งบริเวณนั้น มันไม่ใช่การโจมตีอย่างที่หลายคนเข้าใจ รยางค์แต่ละเส้นใช้ปลายแหลมของมันแทงทะลุเข้าไปในร่างของเดวัลที่ถูกเรียกออกมา
ภาพนั้นดูแปลกประหลาดแม้กับสายตาของโซนาตาที่เคยอ่านเรื่องราวมาแล้วในนิยาย เขารู้สึกสังหรณ์ว่าสิ่งนี้ดูแตกต่างออกไปจากการแบ่งพลังที่เคยได้รับรู้มา ราวกับว่าเลกันได้ฉีดเอาบางส่วนของเขาเข้าไปในตัวเดวัลเหล่านั้น
พวกมันควรจะกลายพันธุ์กลายเป็นเดวัลที่ตัวใหญ่ขึ้น ดุร้ายขึ้น และมีพิษสงมากขึ้น แต่สิ่งที่เกิดมันแปลกออกไปทุกตัวมีขนาดหดเล็กลง ราวกับกำลังถูกหลอมละลายจากข้างใน
“นี่มัน รังไหม?” ทอลโดพยายามเดินเข้าไปดูใกล้แต่อรันโดจับไหล่ของเขาเอาไว้และส่ายหน้าห้าม
