“มันหลอมไม่ได้หรอก” โซนาตาส่ายหน้า
“ไม่ลองแล้วจะรู้ได้ยังไง” เลกันเถียง
“เอ่อ….” เซกันพยายามหยุดแต่เขาไม่รู้ว่าจะพูดเข้าข้างใคร
“ที่สำคัญ พวกนายมีปัญญาชิงดาบไปเหรอ” โซนาตาหัวเราะเย้ย
“ชิงมาให้ได้” เลกันออกคำสั่ง
แล้วการต่อสู้ก็เริ่มขึ้น โซนาตาประเมินไว้แล้วว่าต่อให้เขาไม่ช่วยเซกันในตอนนี้ก็สามารถจัดการกับทั้งสี่คนได้ไม่ยากเลย สิ่งเดียวที่จะกลายเป็นปัญหาก็คือยามที่เลกันตัดสินใจสังเวยตัวเองจนกลายเป็นปีศาจ
เขาตั้งคำถามกับตัวเองว่าควรจะแทรกแซงที่ตรงไหน ควรฆ่าเลกันเสียตั้งแต่ตรงนี้และตอนนี้ หรือจะปล่อยให้เขากลายเป็นปีศาจเสียก่อนและช่วยเซกันในวินาทีสุดท้าย
โซนาตาชอบวิธีที่มีความเสี่ยงน้อย ถ้าให้ตัดสินจากข้อมูลที่มีเขาคิดว่าการกำจัดเลกันหรือแย่งฮามังคิวลัสจากเขาคือหนทางจบเรื่องที่เร็วที่สุด แต่เขาสัญญากับเวเนเอาไว้ว่าจะแทรกแซงเท่าที่จำเป็นเท่านั้น และเขาก็ไม่ชอบผิดสัญญาที่ให้ไว้กับเพื่อน
…ช่วยไม่ได้แฮะ ไอ้ที่เป็นอยู่ตอนนี้ก็ผิดเพี้ยนพอแล้ว ดังนั้นเฉพาะส่วนนั้นก็ปล่อยไปแล้วกัน…
“นี่… รู้ไหมเจ้าเลกันน่ะ มันเป็นหัวหน้าตัวจริงของเฟทนะ” โซนาตากระซิบบอกทอลโดขณะที่ทั้งคู่แลกดาบกัน
