“เพ้อเจ้อ” ทอลโดสวนกลับ
“นายเองก็ไม่ชอบหมอนั่นไม่ใช่เหรอ ทำไมถึงคิดว่าเป็นไปไม่ได้”
ทอลโดหงุดหงิดที่ถูกเลกันชี้หน้าใช้งาน เขาเป็นทหารรับจ้างที่ไม่ขึ้นอยู่กับใคร เลกันจึงไม่ใช่ราชาของตนและไม่มีวันเป็นด้วย แต่เขาคิดว่าเรื่องของชายแปลกหน้ามันดูเหลือเชื่อเกินไป
“เฟททำลายผู้คนไปตั้งมากมาย เอเทเซียเองก็เคยถูกเฟททำจนเกือบสิ้นประเทศ”
“ทำลาย… แล้วตอนนี้เอเทเซียล่มสลายไปหรือยังล่ะ มันตรงกันข้ามไม่ใช่เหรอ ถึงจะเสียหายหนักแต่ตอนนี้เลกันก็กลายมาเป็นวีรบุรุษ” โซนาตาเห็นว่าเซกันเห็นอีกฝ่ายเป็นเพื่อน เขาอยากให้ทอลโดตื่นจากเรื่องหลอกลวงเสียที
“…”
“หลายเมืองที่เคยแยกตัวออกไปก็แทบสิ้นเมืองเพราะพวกเฟทเช่นกัน ตอนนี้เลยกลายเป็นว่าอำนาจทั้งหมดกลับไปรวมศูนย์ที่เอเทเซียอีกครั้งแล้ว” โซนาตาเห็นทอลโดไม่ตอบโต้ก็ยิ่งแฉใหญ่
“มันเหลือเชื่อเกินไป” ทอลโดตอบ เขารู้สึกว่าโซนาตาเองก็มีกลิ่นของความมืดไม่ได้ด้อยไปกว่าเลกัน แต่สิ่งที่ทำให้ทอลโดเริ่มรู้สึกว่าคำพูดของโซนาตามีน้ำหนักเพราะเขาก็จับไม่ได้ว่าชายผู้นี้กำลังโกหก
“มันจะดูเหลือเชื่อน้อยลงไหมล่ะ ถ้ารู้ว่าเขาคือชายต้องสาป”
