การเดินทางของโซนาตาและเซกันไม่ได้ราบรื่นอย่างในนิยาย พวกเขาถูกดักโจมตีครั้งแล้วครั้งเล่า ยังไม่นับว่าหากเซกันพบเห็นผู้คนที่เดือดร้อนเขาก็มักจะยื่นมือเข้าไปช่วยเหลือซะทุกครั้ง
มีครั้งหนึ่งที่แม้แต่โซนาตาเองก็ยังอยากกุมขมับ เซกันพบกับนักล่าสมบัติที่บาดเจ็บจากการถูกกับดักในดันเจี้ยนเล่นงาน หลังจากช่วยปฐมพยาบาลแล้วนักล่าสมบัติกลุ่มนี้ยังขอร้องให้ทั้งคู่ช่วยเพื่อนที่ยังติดอยู่ในดันเจียนออกมาด้วย
โซนาตาคิดว่ามันมีโอกาสเป็นกับดักถึงเก้าสิบเก้าเปอร์เซ็นต์ เขาเตือนเซกันแต่อีกฝ่ายกลับตอบมาว่า “แต่ถ้ามีคนต้องการความช่วยอยู่จริง ๆ ล่ะครับ”
แล้วก็เป็นไปดังคาด ทั้งหมดคือกับดัก ทั้งพวกที่ช่วยเอาไว้และพวกที่รอคอยอยู่ในดันเจี้ยนคือนักล่าค่าหัว แล้วหนึ่งในนั้นก็ยังเป็นเนโครแมนเซอร์ที่มีซอมบี้อีกนับสิบในการควบคุม
“บอกแล้ว…” โซนาตาเหล่เซกันอย่างคาดโทษ อีกฝ่ายก็ได้แต่หัวเราะแห้ง ๆ พร้อมกับก้มหัวขอโทษ
ซอมบี้ทั้งหมดถูกโซนาตาแย่งมาควบคุมเอง จากนั้นนักล่าค่าหัวก็ถูกทุบเรียงตัวจนน่วมแทนกระสอบทราย เป็นอีกหนึ่งการต่อสู้ที่เริ่มขึ้นและจบลงเร็วเสียจนยังไม่ทันเสียเหงื่อสักหยด
