“ยังไม่จบหรอก” โซนาตาเองก็ฝืนลุกขึ้นบ้าง แขนข้างซ้ายไม่สามารถขยับได้ ส่วนแขนขวาก็ดีกว่านั้นแค่เล็กน้อย ที่น่าห่วงคือการโจมตีเมื่อครู่ทำให้เลือดไหลจนตามองไม่เห็นไปข้างหนึ่ง
“ยะ… อย่ามาดูถูกกันนะ” อลินาพยายามลุกขึ้นแต่เธอก็ล้มลงไปอีกครั้ง
“ข้าก็ยังไหว” ดีวานใช้ดาบดันตัวเองขึ้น โซนาตาและกาเรนเพิ่งเห็นขาของเขาเหลือแค่ข้างเดียว มันคงจะขาดเพราะการโจมตีเมื่อครู่
โรมิเอลรู้สึกหวั่นไหวเมื่อเห็นสถานการณ์ที่สิ้นหวัง เขาเห็นภาพซ้อนทับเมื่อยามที่พวกโคลดาเรียสังหารหมู่ชาวบ้านในกรีนเกรฟ เขาแน่ใจว่าพวกโซนาตากำลังจะถูกฆ่า และเขาก็ไม่สามารถทำอะไรได้เลย
โครว์และโกคิน โรมิเอลเชื่อว่าเขาสามารถเอาชนะทั้งคู่ได้ แต่การต่อสู้คงไม่มีทางจบได้ทัน อีกไม่กี่อึดใจข้างหน้าทุกคนก็จะตายกันหมด
ความสิ้นหวังไม่ได้มีเพียงแค่นั้น สิ่งที่ร้ายแรงยิ่งกว่าได้ปรากฏออกมาซ้ำเติม และเหยียบย่ำเศษเสี้ยวของความหวังให้จมมิดดิน ร่างของชายชราในชุดผู้สูงศักดิ์ปรากฏขึ้น
“ท่านมาถึงแล้ว” โครว์พูดอย่างโล่งใจ
“พวกเราชนะแล้ว” โกคินหัวเราะลั่น
