อีริธ สแตนด์“อย่าขยับ เดี๋ยวก็ตายเข้าจริง ๆ หรอก”
“แกทำอะไร” เคสเทรลทรุดเข่าลงไป อาการหน้ามืดหัวหมุนรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ ตอนนี้เขาไม่สามารถยืนตรง ๆ ได้ด้วยซ้ำ
ด้านหลังของบาจิลประตูปริศนาได้ปรากฏขึ้น เดิมมันคือกำแพงเปลือยเปล่าที่ไม่เคยมีประตูใด ๆ มาก่อนแต่ตอนนี้ประตูขนาดใหญ่กำลังเปิดออกเอง
ภาพสุดท้ายที่เคสเทรลเห็นก่อนจะฟุบลงไป คือกลุ่มคนที่กรูกันออกมาจากประตูนั้น แต่ละคนเข้ามาล้อมและจับตัวเขายกขึ้นไปวางบนอะไรบางอย่าง เคสเทรลมารู้อีกทีว่ามันคือเตียงเคลื่อนที่เมื่อคนเหล่านั้นเข็นร่างของเขาผ่านประตูเข้าไป
ทุกอย่างดูเลือนลางและสับสน บาจิลเป็นหนึ่งในคนที่ล้อมอยู่รอบ ๆ เตียง เขากำลังถูกพาตัวไปห้องฉุกเฉิน
พลังของบาจิลคือมิติปิดกั้นที่มีโรงพยาบาลอยู่ในนั้น เคสเทรลแน่ใจว่าบาจิลกำลังจะทำอะไรเลวร้ายกับตนจึงพยายามดิ้นรน แต่เขาถูกกดเอาไว้กับเตียง เรี่ยวแรงและพลังจิตหายไปจนหมดสิ้น เขาไม่มีทางดิ้นรนได้เลย
