“แปลกมาก” ด็อกมาจ้องจอมอนิเตอร์แล้วพูดกับตัวเอง
“มีอะไรเหรอครับ” อัลโตเดินเข้าไปใกล้ เขาเห็นค่าประหลาดมากมายรวมทั้งเส้นกราฟที่เหมือนชีพจร
“เธอรู้ใช่ไหมว่าเซอร์เรียนพยายามสร้างร่างของพวกมันให้คล้ายสิ่งมีชีวิต”
อัลโตพยักหน้าหงึกหงัก เวเนและทหารคุ้มกันที่ยืนข้างหลังก็พยักไปด้วยแม้พวกเขาจะไม่เข้าใจก็ตาม
“เซอร์เรียนตัวนี้อยู่ในสภาพที่ตายไปแล้ว และพลังงานของมันก็หมดไปแล้วด้วยเช่นกัน” ชายชราพูดต่อ “แต่บางครั้งก็ดันมีสัญญาณชีพออกมาจากมัน”
“ไม่น่าเป็นไปได้นี่ครับ” อัลโตเกาคางมอง เส้นกราฟที่เห็นเมื่อครู่หายไปแล้ว ถ้าดูค่าต่าง ๆ ประกอบกันก็เห็นได้ชัดว่า “อวัยวะจักรกล” ของมันเสียหายหนักจากผลของกาลเวลาที่ล่วงเลย
ชายแก่รู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดี เขานึกขึ้นได้ว่าสารพัดเครื่องมือที่ใช้อยู่ในตอนนี้ถูกใช้ตรวจสอบมันในฐานะของจักรกลไม่ใช่สิ่งมีชีวิต เขาใช้เลเซอร์กำลังสูงตัดโลหะส่วนหนึ่งของช็อคเวฟมาตรวจสอบแล้วก็ต้องตกใจเพราะมันเป็นอย่างที่คาด
“โลหะ… โลหะที่ใช้สร้างมันเป็นสิ่งมีชีวิต”
“เหมือนดาบดำนั่นน่ะเหรอ” อัลโตขมวดคิ้ว “นี่มันวิวัฒนาการงั้นเหรอ เซอร์เรียนที่เคยเจอไม่ใช่แบบนี้นี่นา”
