“ข้าไม่รู้ว่าท่านหมายถึงอะไร แต่ถ้าเจ้านี่คือสิ่งมีชีวิต มันก็คือเดวัลนั่นแหละ แล้วเดวัลจะใช้เวทมนตร์ได้ก็ไม่แปลก”
“มันเคลื่อนไหวได้เพราะสูบเอาพลังเวทจากทุกสิ่งรอบ ๆ ตัว”
“ถ้างั้นก็ง่ายแล้ว” เวเนยิ้มจนเห็นฟันแทบจะครบทุกซี่ เธอโบกไม้เท้าไปมาและสร้างสัญลักษณ์วงเวทขึ้นกลางอากาศ
“ยัยหนูจะทำอะไรน่ะ” ชายชราถามด้วยความกังวล เขาไม่คิดว่าจะมีเวทมนตร์อะไรที่จัดการกับช็อคเวฟได้ หรือต่อให้มีเวเนซึ่งอ่อนแอเหยาะแหยะมากเมื่อเทียบกับอัลโตก็ไม่น่ามีพลังพอจะร่ายเวทโจมตีระดับนั้น
“ไม่ต้องห่วงน่าด็อค ปล่อยให้ข้าจัดการเถอะ” เมื่อวาดวงเวทเสร็จเธอก็ใช้ไม้เท้าเคาะมันเบา ๆ หนึ่งที วงเวทนั้นเปลี่ยนระนาบเป็นแนวนอนจากนั้นเคลื่อนขึ้นไปบนฟ้าและขยายขนาดขึ้น เพียงแค่ไม่กี่อึดใจมันก็ครอบคลุมทั้งบริเวณเหมืองทั้งหมด
“มานารีเทนชัน” เวเนตะโกน
“เวทมนตร์นี่มัน… เขตกักกันพลังเวท” ด็อกมามองบรรยากาศโดยรอบด้วยสายตาสงสัย ราวกับมีแก้วบาง ๆ มาครอบทั้งบริเวณเอาไว้ เวทมนตร์ประหลาดของเวเนทำหน้าที่เสมือนฉนวนกั้นไม่ให้ไฟฟ้าไหลผ่าน ตอนนี้ช็อคเวฟถูกตัดออกจากแหล่งพลังงานภายนอกแล้ว
