ปลายทางออกมีแสงสว่าง โซนาตายังคงย้ำกับเจเนวีฟให้อย่าออกห่างจากตน และเมื่อเดินไปจนสุดปลายทางเขากับเธอก็พบว่ามาอยู่ด้านหน้าลานประลอง
“โฮ่ พวกอันเดดก็ชอบดูคนฆ่ากันเหรอ” โซนาตาทักดาร์คเจสเตอร์ที่รออยู่ก่อนแล้ว
ลานประลองนี้ไม่มีที่นั่งสำหรับคนดูนอกจากสามที่นั่งที่ถูกยกสูงและแยกออกห่างจากบริเวณเวที ทั้งสามที่นั่งถูกจับจองโดยเจ้าตัวตลกในชุดดำ แวมไพร์ผิวซีดที่มีผมเรียบแปล้ และโครงกระดูกร่างใหญ่ผู้มีมงกุฎอยู่บนหัวกะโหลกของมัน
นอกจากสามผู้นำที่อยู่ในตำแหน่งสูงสุดของเรวาเรนท์ โซนาตาและเจเนวีฟยังถูกล้อมด้วยกองทัพจำนวนหลายพันตน พวกมันคือชุดเกราะที่ไร้ร่างของผู้สวมใส่ แต่ละรายกระทืบเท้าบ้าง เอาดาบมาตีกับโล่บ้าง ส่อเจตนาคุกคามอย่างไม่ปิดบัง
ด้านหน้าสุดของกองทัพชุดเกราะคือ ฮาร์ทเลส อย่างไม่ต้องสงสัย รูปร่างของมันเหมือนกับที่โซนาตาได้ยินได้ฟังมา ชุดเกราะของมันมีสีม่วงเข้มและใหญ่โตกว่าชุดเกราะอื่นราวหนึ่งในห้า มันถือธนูคันยักษ์ นอกจากนั้นมันยังนั่งอยู่บนชุดเกราะม้าที่ตัวโตกว่าม้าทั่วไปด้วย
“ไม่ใช่ครั้งแรกหรอกนะที่มีคนกล้าบุกเนโครโปลิส ฮี่ ฮี่ ฮี่” ตัวตลกชุดดำเริ่มพูด