มืดสนิทเพียงแค่ชั่วพริบตา แต่จู่ ๆ เซคเตอร์วันที่ควรเข้าสู่ความมืดอนธการไร้ที่สิ้นสุด กลับหมุนคว้างอยู่กลางอวกาศราวกับภาพหลุมดำที่เห็นผ่านสายตาไปไม่นานเป็นเพียงแค่ฝันกลางวัน แรงดึงดูดมหาศาลซึ่งยังคงอยู่กำลังลากเซคเตอร์วันเข้าสู่ชั้นบรรยากาศของดาวเคราะห์ดวงที่อยู่ใกล้ที่สุด
แรงที่กระทำกับยานอย่างรุนแรงทำเอาระบบต่าง ๆ รวนจนรับการสั่งการไม่ได้ และบางส่วนได้รับความเสียหายร้ายแรง บางส่วนของยานถูกฉีกออกไปราวกับผลไม้ที่ถูกลอกเปลือก ต้องขอบคุณการออกแบบยานที่คำนวณมาเป็นอย่างดีรวมทั้งระบบพยุงชีพทั้งหลายที่ทำให้เซคเตอร์วันไม่ระเบิดแม้ว่าจะได้รับความเสียหายขนาดนี้
เสียงสัญญาณแจ้งเตือนถึงการกระแทกขณะพุ่งเข้าสู่ชั้นบรรยากาศดังย้ำแล้วย้ำอีกจนแสบแก้วหู
ยานทั้งลำหมุนคว้างและร่วงลงสู่เบื้องล่างอย่างควบคุมไม่ได้
เจ้าหน้าที่ทุกคนทำทุกอย่างที่ทำได้ ถึงผลจะเป็นเพียงแค่การชะลอการตกและการหมุนของยานให้ช้าลง พวกเขามั่นใจว่ายานจะยังอยู่รอดแม้จะต้องพบกับการกระแทกอย่างรุนแรงอีกไม่กี่นาทีข้างหน้า แต่สิ่งที่ทำให้พวกเขาหน้าถอดสีไม่ใช่หายนะจากการโหม่งใส่ดาวที่กำลังจะมาถึง
มันคือภาพของพื้นผิวที่ปรากฏขึ้นบนหน้าจอแสดงผล
“นั่น ต้นไม้… ป่าเหรอ” อีริธงงเป็นไก่ตาแตก ก่อนที่จะถูกโจมตีและหลุดเข้าสู่หลุมดำที่หายไปราวกับเรื่องโกหก เขาเห็นข้อมูลของดาวดวงนี้ไปแล้ว มันออกจะอยู่ผิดตำแหน่งไปบ้างจากการสแกนดาวดวงมาก่อน ข้อมูลในระบบ
