ภายในห้องเงียบ ถังหว่านนอนพิงกายในอ้อมแขนของโจวอี้ ในใจไม่ได้นึกยินดีกับการเป็นเศรษฐีคนใหม่แม้แต่น้อย แต่กลับมีสีหน้าที่เต็มไปด้วยความกังวล
เธอรู้เรื่องราวทั้งหมดจากปากโจวอี้แล้ว
แม้เขาจะบอกอย่างสบาย ๆ ว่าในโลกตงเทียนไม่ได้อันตรายนัก แต่เธอก็ไม่ได้เชื่อสนิทใจ
เธอรู้ว่าหากไม่อันตราย โจวอี้คงไม่โอนธุรกิจทุกอย่างมาให้เธอ ยังไม่รวมถึงการเดินทางไปพาลูกสาวกลับมาจากบริษัทรักษาความปลอดภัยหลงหยวน
“คุณจะไปเมื่อไหร่คะ?”
“ผมอยู่จินหลิงได้สามวัน แล้วก็ต้องไปแล้วครับ” โจวอี้เอ่ยเสียงนุ่ม
“เตรียมการเรื่องอื่น ๆ ไว้แล้วเหรอคะ?” เธอถาม
“คนจากไซบีเรียกับเกาะซ่อนหมอกจะมาถึงจินหลิงพรุ่งนี้ ผมจะไปพบพวกเขาและอยู่ที่บ้านกับคุณและลูก”
“คุณพ่อก็จะกลับมาด้วยเหรอคะ?”
“อืม”
“กลับมาอยู่บ้านเหรอคะ?” เธอถามอีกด้วยความกังวล
“กลับมาอยู่บ้านไม่ได้หรอก ผมรู้สึกว่าพวกเขาถูกคนจับตามองอยู่ แค่ไม่แน่ใจว่าเป็นพวกไหนกันแน่” โจวอี้ยิ้มอย่างลำบากใจ “พ่อกับปู่สามเป็นคนที่ไม่ธรรมดา ถึงจะผ่านไปมากกว่ายี่สิบปีแล้ว ผมก็เชื่อว่ายังมีหลายคนรู้จักพวกเขา การมาที่นี่อาจทำให้คุณเป็นอันตรายได้”
“ใครเพ่งเล็งกันคะ? หรือว่าจะเป็นศัตรูของเรา?”
“ผมไม่คิดว่าเป็นอย่างนั้นนะ แต่ว่าผมเองก็ได้สมบัติจากสุสานมังกรมาเยอะ ชนิดที่บอกว่าผมเป็นตู้สมบัติก็คงไม่เกินจริง ของมีค่าและเงินทองทำให้คนโลภ ผมเลยเลี่ยงไม่ได้ที่จะตกเป็นเป้า”
“ถ้าอย่างนั้นคุณจะเป็น
