วิชานับพันหมื่นหลากทะลักเข้าใส่เจียงผิงอัน คลื่นอัดอากาศพัดเรือนผมยาวของเขาปลิวไสว
ต่อหน้าวิกฤติอันน่าสะพรึงกลัวนี้ เจียงผิงอันมิได้หลบเลี่ยงใบหน้าเปี่ยมความเคร่งขรึม “วันนี้ ข้าจะให้พวกเจ้าได้เห็นพลังแท้จริงที่ข้าไป๋ฟานซ่อนไว้!”
สิ้นคำ หลุมดำขนาดมหึมาคลุมฟ้าก็ปรากฏเหนือศีรษะ พลังกฎเกณฑ์ลึกลับแผ่ตัว ลี้ลับชวนขนลุก
การโจมตีทั้งมวลที่มุ่งสู่เจียงผิงอันถูกหลุมดำนี้สูบกลืนไปสิ้น
พลังกลืนกินเป็นพลังที่เจียงผิงอันมิเคยแสดงในสำนักเซียนอวี่หวง หากใช้มันที่นี่ก็จะมิเผยตัวตนของเขา
เพราะพลังกลืนกินนี้เอง เขาจึงสามารถดูดซับอำนาจผลึกแก่นพลังซึ่งวรยุทธ์ทั่วไปมิอาจดูดซับได้
ทันทีที่หลุมดำกลืนกินปรากฏ นอกจากการโจมตีรอบข้างกระทั่งแสงสว่างรอบทิศยังถูกกลืนสิ้น
เมื่อสัมผัสแรงดูดแข็งแกร่ง สีหน้าของผู้ฝึกตนที่รายล้อมอยู่ก็แปรเปลี่ยนอย่างมหันต์ พวกเขารีบร้อนถอยหนีด้วยกลัวจะถูกสูบเข้าไป
“พลังกลืนกิน! ปรากฏว่าไป๋ฟานซ่อนพรสวรรค์นี้ไว้!”
“มิน่าเล่า ไป๋ฟานจึงกล้าสู้แย่งผลึกแก่นพลัง อย่างนี้นี่เอง เพราะเหตุผลนี้ด้วยเช่นกัน เขาจึงดูดซับผลึกแก่นพลังได้”
“ข้าเคยเห็นพลังกลืนกินมาแล้วก็เยอะ แต่ไม่เคยเจออะไรน่ากลัวจนกลืนการโจมตีมากมายเพียงนี้ได้มาก่อนเลย!”
ทุกสายตาที่มองมายังไป๋ฟานแปรเปลี่ยนไป
ไป๋ฟานซ่อนตัวแนบเนียนเกินไป เขาแสร้งทำตัวเป็นผู้ฝึกตนธรรมดา เกาะกระโปรงสตรีใช้ชีวิตไปวัน ๆ แต่ปรากฏว่าทุกสิ่งล้วนเป็นเพียงมา
