“เทพโบราณตายไปแล้วแท้ ๆ เราตรวจสอบหลายหนก็แล้ว จะคืนชีพได้อย่างไร?”
ผู้อาวุโสมากมายเปลี่ยนสีหน้าสู่เคร่งขรึม
พวกเขาพัฒนาจุลภพเทพโบราณนี้มาเป็นหมื่น ๆ ปี ทุ่มกำลังทั้งคนทรัพย์ที่นี่มากมาย
หากเทพโบราณฟื้นคืน ความพยายามทั้งหมดตลอดมาที่นี่ก็จะไม่เหลือสิ่งใด
“มิใช่ฟื้นชีพหรอก แต่เป็นการเกิดใหม่”
ผู้อาวุโสใหญ่กล่าวแก้ “การฟื้นชีพกับเกิดใหม่ไม่เหมือนกันนะ”
การฟื้นชีพคือตื่นจากภวังค์นิทราอันยาวนาน ขณะที่การเกิดใหม่คือรอดพ้นความตาย เหมือนได้ชีวิตใหม่
“จากรายงานที่ศิษย์เราไปตรวจสอบใต้พิภพ พวกเขาพบว่าจุดที่พลังไปรวมตัวกันคือหัวใจของเทพโบราณ ยามพวกเขาไปถึง มันผนวกตัวเป็นรากฐานเทพโบราณแล้ว”
“รากฐานเทพโบราณ!”
ดวงตาของผู้อาวุโสมากมายเบิกกว้าง ตื่นเต้นจนคุมปราณในกายไม่อยู่
“นี่เป็นเรื่องใหญ่เทียบฟ้าเลยนะ! เทพโบราณยังมิได้เกิดใหม่ ขอเพียงได้รากฐานนี้มา ก็เท่ากับได้พรสวรรค์ทั้งหมดของเทพโบราณเป็นของตัว! ด้วยรากฐานเทพโบราณนี้ ต้องไปถึงขอบเขตเซียนสวรรค์ได้แน่ ๆ!”
ผู้อาวุโสใหญ่สุดแสนเสียดาย “ขณะนั้น หวังหยาง เหมียวเสียและพวกคนสมควรตายจากสำนักเซียนอวี่หวงก็มาเหมือนกัน สองฝ่ายจึงสู้กันใหญ่โต”
“รากฐานเทพโบราณมีสติรู้คิดแล้วเล็กน้อย พอสัมผัสได้ว่าสถานการณ์ไม่ค่อยดี มันก็หนีไปทันที ยามศึกปิดฉาก ก็หามันไม่เจอแล้ว”
“สมบัติอย่างรากฐานเทพโบราณสามารถอำพรางตัวปกปิดปราณจากฟ้าดินได้ ข้าหามันมาหลายเดือนแล้ว แต่ก็มิพบ
