จี้หมิงถังหยิบบุหรี่ออกมาและพบว่ามันเปียกชุ่มไปด้วยเลือด เขาโยนบุหรี่ที่เหลือครึ่งซองทิ้งไปพร้อมรอยยิ้มแหย
“มีบุหรี่ไหม?” เขาถาม
“นี่ครับ!”
โจวอี้หยิบบุหรี่ที่ยังไม่ทันได้แกะซองจากเรือเงามาโยนให้อีกฝ่าย
“โอ้โห จิ่งอู่จือซุนซะด้วย! ยี่ห้อจากมณฑลเจียงซูใช่ไหม?” จี้หมิงถังยิ้ม
โจวอี้ไม่ได้ตอบ เขาเองก็หยิบบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบเช่นกัน กลิ่นของมันคละคลุ้งอยู่ในปาก เขามองจี้หมิงถังเงียบ ๆ เพื่อรอให้อีกฝ่ายพูดต่อ
จี้หมิงถังจุดบุหรี่และสูดเข้าปอดสองครั้งอย่างอารมณ์ดี ก่อนจะมองดาบดาราทั้งสี่และเอ่ยพร้อมรอยยิ้ม “พวกเขาเป็นคนจากตำหนักเทียนจีไม่ใช่เหรอ?”
“ใช่!” ดาบดาราหนึ่งตอบเสียงแข็ง
“คนจากตำหนักเทียนจีเชี่ยวชาญญาณหยั่งรู้และเห็นอนาคตได้ สามารถล่วงรู้จิตใจมนุษย์และสอดแนมความลับของสวรรค์ได้ด้วย”
“แต่ว่าในการต่อสู้ก่อนหน้านี้ ฉันมีคำถามข้องใจบางอย่าง เรื่องจุดประสงค์ที่พวกเขาทั้งสี่คนไม่ได้ฆ่าสัตว์ต่างดาว แล้วก็ไม่ได้ช่วยชีวิตพวกมันด้วยยังไงล่ะ”
“ตอนที่สู้กับพวกมัน ไม่ว่านายจะอยู่ที่ไหน พวกเขาก็จะตามไปหาโดยเร็วที่สุด”
“พวกเขาปกป้องนาย เห็นชีวิตนายมีค่ามากกว่าชีวิตตัวเองซะอีก”
“ถึงแม้ตำหนักเทียนจีกับสำนักโอสถจะมีความสัมพันธ์อันดีต่อกัน แต่พวกเขาก็ไม่น่าจะทำถึงขนาดนี้”
“ถ้าเดาไม่ผิด พวกเขาคงถูกสั่งมาให้ปกป้องนาย และคนที่สั่งผู้แข็งแกร่งระดับบรรพจารย์ยุทธ์ได้ก็คงมีแต่ประมุขหรือไม่ก็ผู้อาวุโสระดับสูงข
