นี่เป็นโอกาสในการหารายได้!
โจวอี้ลิงโลดในใจ เขามองแววตาฉงนใจนั้นแล้วบอกพลางยกยิ้ม “ตอนที่เก็บไข่มุกแก่นชีพมาน่าจะเห็นกันว่าแต่ละเม็ดไม่เหมือนกันใช่ไหมครับ?”
“ต่างทั้งขนาดและพลังชีวิตที่อยู่ด้านใน”
“ผมแบ่งไข่มุกแก่นชีพออกเป็นสามระดับ”
“เม็ดที่ขนาดเท่าลูกแก้วถือเป็นระดับสาม ขนาดเท่าลูกเทนนิสถือเป็นระดับสอง และขนาดเท่ากำปั้นผู้ใหญ่คือระดับหนึ่ง”
“ทุกคนยอมรับกันไหมครับ?”
ทุกคนต่างพยักหน้ารับ
พวกเขาตรวจดูไข่มุกแก่นชีพที่ตนเองมี เป็นอย่างที่โจวอี้บอกว่าพลังชีวิตอยู่ด้านในไข่มุกขนาดต่างกันไป
“ในเมื่อทุกคนยอมรับตามนี้ งั้นผมจะเสนอราคาแลกเปลี่ยนแล้วนะครับ”
“แก่นชีพระดับสาม ขายได้ในราคาสี่แก่นวิญญาณ”
“ไข่มุกแก่นชีพระดับสอง ขายได้ในราคาสิบแก่นวิญญาณ”
“ไข่มุกแก่นชีพระดับหนึ่ง ขายได้ในราคาสามสิบแก่นวิญญาณ”
“ผู้อาวุโสท่านไหนอยากจะขายก็เข้ามาได้เลยครับ”
โจวอี้พูดจบก็เห็นความโกลาหลท่ามกลางฝูงชน จึงส่งสัญญาณให้จ้านเฟิง
ทันใดนั้นจ้านเฟิงก็ส่งใบรับรองการเป็นลูกหนี้ให้โจวอี้
“น้องโจว ราคาที่เสนอมาต่ำเกินไปหรือเปล่า? เอาอย่างนี้ได้ไหม ไข่มุกแก่นชีพระดับสามราคาห้าแก่นวิญญาณ ไข่มุกแก่นชีพระดับสองราคายี่สิบแก่นวิญญาณ ไข่มุกแก่นชีพระดับหนึ่งราคาห้าสิบแก่นวิญญาณ” ชายชราคนหนึ่งถามขึ้น
“ใช่แล้ว! บวกกำไรบ้างก็ไม่เป็นไร แต่อย่าเอาเปรียบทุกคนเกินไปสิ! เราสู้กับพวกมันมาตั้งนานนะ กว่าจะได้มาไม่ง่ายเลย”
“ขึ้นราคาอี