นำมาด้วย
หลังจากนั้น ในขณะที่ทั้งหกคนหันกลับไปช่วยกันสกัดกั้นสัตว์ประหลาดต่างโลก โจวอี้ก็ตะโกนขึ้นว่า “น้ำลายมังกรหนึ่งหยดต่อร้อยแก่นวิญญาณ มาเอาไปได้เท่าที่ต้องการ สามารถชำระหนี้ได้หลังจากที่ออกจากสุสานมังกรแล้ว”
“ดี!”
เสียงตอบรับตอบกลับมาอย่างต่อเนื่อง
ราคาของน้ำลายมังกรนี้ถูกกว่าราคาตลาดหลายเท่า
โจวอี้ไม่ได้ใช้ประโยชน์จากความยากลำบากของทุกคนในเวลานี้ เขาไม่ได้ตั้งราคาสูงเสียดฟ้า การกระทำนี้ทำให้ทุกคนนึกชื่นชมเขาในใจ
“ท่านอาจ้าน ให้เขาลงทะเบียนด้วยการประทับรอยนิ้วมือ” โจวอี้กล่าว
“ดี!”
แม้ว่าจ้านเฟิงจะพบว่าการเคลื่อนไหวของโจวอี้ค่อนข้างน่าขบขัน แต่เขาก็รีบหยิบปากกาและกระดาษออกมาจากอกเสื้อ
“ฉันคือจินเต้าจื่อจากสำนักบู๊ตึ๊ง ต้องการน้ำลายมังกรสิบหยด”
“ฉันคือจูเก่อหมางจากสำนักดาบซูซัน ต้องการน้ำลายมังกรสิบหยด”
“ฉันคือเฮยจ้าวจากนิกายอสูรดำต้องการน้ำลายมังกรสิบหยด”
“ฉันคือจี้หมิงถัง ผู้ฝึกยุทธ์อิสระ ฉันต้องการน้ำลายมังกรสิบหยด”
“ฉันคือ…”
ครึ่งชั่วโมงผ่านไป
ผู้ฝึกยุทธ์ระดับบรรพจารย์ยุทธ์สองร้อยถึงสามร้อยคนได้ซื้อน้ำลายมังกรจากโจวอี้ และปริมาณที่แต่ละคนต้องการนั้นตรงกันอย่างน่าประหลาดใจ
น้ำลายมังกรสิบหยด!
ช่วงเวลานี้โจวอี้ไม่ได้ต่อสู้
เขายังคงส่งน้ำลายมังกรไปให้ผู้ฝึกยุทธ์ระดับบรรพจารย์ยุทธ์เหล่านั้นที่มาซื้อ
พวกเขาซื้อเสร็จแล้วก็มุ่งสังหารสัตว์ประหลาดต่างโลกอย่างต่อเนื่อง
ในเวลากว่าครึ่
