วินาทีที่ไป๋ฟานแทงกระบี่เข้ามา ชายร่างมอมแมมพลันเงยหน้าขึ้น คู่เนตรลึกล ้าสะท้านสู่จิตวิญญาณของไป๋ฟาน
การเคลื่อนไหวของไป๋ฟานชะงักทันที หนึ่งวิญญาณหลากเข้าสู่ห้วงจิตสำนึกในวิญญาณของเขา สะท้อนความทรงจำอันเจ็บปวดเหนือใด ให้เขาเวียนว่ายตายเกิดในสังสารวัฏซ ้า ๆ
ชายร่างมอมแมมเงื้อหมัดขึ้น เคลือบมันด้วยกฎทำลายล้าง ฟาดลงระเบิดศีรษะไป๋ฟานทันที
คนผู้นี้มิใช่ใครอื่นนอกจากเจียงผิงอัน
เพื่อสลัดให้พ้นจากการไล่ล่าของเซียนมนุษย์ เขาจึงแหวกมิติข้ามไปอย่างไม่คิดชีวิต และถูกธารทมิฬกลืนเข้าไปโดยไม่ทันตั้งตัว
เขาโชคดีพอที่จะไหลไปตามกระแสธารทมิฬ มิได้จมลงสู่ก้นสายธาร
เจียงผิงอันเก็บศพของไป๋ฟาน โยนใส่โลกใบน้อยในตัวเขา แล้วกลายลักษณ์เป็นไป๋ฟาน
เมื่อครู่ยามเขาใช้พลังวิญญาณโจมตีไป๋ฟาน เขาก็กลืนกินห้วงจิตสำนึกของอีกฝ่าย และอ่านความทรงจำบางส่วนของเขา
การกลืนห้วงจิตสำนึกของผู้อื่นเช่นนี้อันตรายยิ่ง หากไม่ระวังสติของตนเองจะเกิดความสับสนได้
ยามชิงความทรงจำ การรับรู้ อารมณ์ของใครอีกคนมาเป็นของตัว เช่นนั้นตกลงใครชิงร่างใคร?
กระทั่งผู้มีวิญญาณแข็งแกร่งยังถูกอิทธิพลของวิญญาณและความทรงจำของผู้ถูกชิงร่างได้ง่าย ๆ
ดังนั้น ผู้ฝึกตนมากมายจึงไม่ชิงร่างผู้อื่น เว้นแต่จะจำเป็นจริง ๆ
เจียงผิงอันไม่รู้ว่ายามนี้เขาอยู่ที่ใด และเพื่อความปลอดภัย เขาจึงไร้ทางเลือกนอกจากกลืนความทรงจำส่วนหนึ่งของอีกฝ่ายเพื่อทำความเข้าใจสถานการณ์
เข
