บทที่ 830 สู้ทน
“เปิดใช้อักขระแห่งสวรรค์”
ทันใดนั้น แรงกดดันมหาศาลก็พลันจางหายไปเมื่อโจวอี้ใช้งานพลังอักขระแห่งสวรรค์
พลังจากทั่วสารทิศถาโถมเข้าสู่ร่างของชายหนุ่ม แม้ว่าจะมีแรงต้านจากแรงดันและใช้พลังดวงดาวไปมาก แต่ก็ยังมีอักขระแห่งสวรรค์คอยช่วยเอาไว้
เขาก้าวขึ้นไปทีละขั้น
100 ขั้น
200 ขั้น
300 ขั้น
และเมื่อเหยียบลงบนขั้นที่ 400 แรงกดดันก็เพิ่มขึ้นอีกครั้ง
ต่อให้เขาใช้พลังจากอักขระ ทว่ามันก็ยังทำให้เขาแทบหายใจไม่ออกและสั่นเทาไปทั่วร่าง สองขาหนักอึ้งราวกับเหล็ก
ตึง!
ตึง ๆ!
ตึง ๆๆ!…
เสียงลั่นกลองดังขึ้นห่างออกไป
เสียงดังขึ้นเรื่อย ๆ ในแต่ละขั้นที่โจวอี้ก้าวขึ้นบันได จนกระทั่งมาถึงขั้นที่ 650 เสียงนี้ก็ดังราวกับเสียงสายฟ้าฟาดท่ามกลางพายุฝนกระโชกโหมกระหน่ำในใจ
โจวอี้แทบไม่มีสติจากเสียงกลองที่ดังขึ้นหลายครั้ง
“อดทนต่อไป”
“ต้องอดทนต่อไปให้ได้”
“ฉันมาถึงขนาดนี้แล้ว ต้องอดทนเอาไว้ให้ได้”
โจวอี้กัดฟันกรอดขณะก้าวขึ้นบันไดต่อไปโดยไม่ปาดเหงื่อบนหน้าผากแม้แต่น้อย ทว่าเขาก็ช้าลงเรื่อย ๆ ในแต่ละก้าว
เมื่อมาถึงขั้นที่ 700 ก็พบว่าไม่ปรากฏภาพลวงตาอย่างที่คาดเอาไว้ว่าจะต้องมี หากแต่เสียงกลองกลับยิ่งดังระรัวจนแทบหูดับ
และเมื่อขึ้นมาถึงขั้นที่ 701 ทันทีที่เหยียบลงบนบันได แรงกดดันก็ทวีคูณจนดูดเลือดออกจากรูขุมขน
ขั้นที่ 750 โจวอี้เลือดอาบไปทั้งตัว
ขั้นที่ 780 โจวอี้มีสภาพสะบักสะบอมขณะดันทุรังต้านทานเสียงก
