บทที่ 829 กึ่งศิษย์
ณ เชิงเขาลูกที่แปด
โจวอี้มาถึงที่นี่เพียงคนเดียวและไม่เห็นใครอีก
บันไดสวรรค์ที่เจ็ดขวางทางทุกคนเอาไว้จนมีทางเหลือให้เขาเดินมาที่นี่เพียงคนเดียว
ทว่าเขาไม่ได้รีบร้อน แม้จะนั่งฟื้นฟูอยู่หลายชั่วโมง ทว่าพลังดวงดาวในตัวที่ใช้ไปก็ยังไม่ฟื้นฟูขึ้นมา เขาต้องฟื้นพลังให้เต็มที่ก่อนจะเริ่มขึ้นบันไดสวรรค์ที่แปด
ณ เชิงเขาลูกแรก
คนมากกว่าแปดร้อยคนกำลังเฝ้ารอ
โจวอี้เป็นคนที่ถูกพูดถึงมากที่สุด
ทันใดนั้นเอง พวกเขาก็เห็นชายหญิงคู่หนึ่งลงมาตามทางเดินบนเขาอีกด้านหนึ่ง
“นั่นหลี่ชิงเฉิงกับเยว่หลี่จงเซียงนี่นา พวกเขาทำไม่สำเร็จ!” ใครบางคนตะโกนขึ้น
“เราไม่ได้ตาบอดกันสักหน่อย ไม่เห็นต้องโวยวายเลย”
หลี่ชิงเฉิงและเยว่หลี่จงเซียงก้าวมาทางฝูงชนและประสานมือทักทาย
“ชิงเฉิง ลำบากแย่เลย”
หญิงชราในชุดผ้าลินินยันไม้เท้าเดินมาหาและเอ่ยพร้อมรอยยิ้ม
“แม่เฒ่าคะ ฉันทำให้ผิดหวังแล้ว” เธอบอก
“ข้าไม่ได้ผิดหวังเลย เจ้าทำได้ดีมากแล้ว” หญิงชราตอบกลับ
จ้านหลิงอวิ๋นเดินมาหาหญิงสาวและเยว่หลี่จงเซียงก่อนจะถามว่า “ทำไมโจวอี้ไม่ออกมาด้วยกัน?”
คำถามของเขาทำเอาทุกคนหูผึ่ง
เยว่หลี่จงเซียงประสานมือและตอบว่า “ผู้อาวุโส โจวอี้น่าจะขึ้นบันไดสวรรค์ที่แปดบนเขาต่อ ก่อนเราออกมา เขายังโบกมือให้เราจากยอดเขาอยู่เลย”
“ว้าว…”
คำตอบของเขาทำให้ผู้คนฮือฮา
ทุกคนไม่อยากจะเชื่อ ราวกับคิดว่าตนเองหูฝาดไป
โจวอี้น่ะหรือ?
ขึ้นบันไดสวรรค์ท
