บทที่ 826 อยากรับเลี้ยงลูกบุญธรรมไหม?
โจวอี้นึกไม่ถึงว่าหลี่ชิงเฉิงที่ไม่ยุ่งเกี่ยวเรื่องทางโลกจะมีแก่ใจมาฟังเรื่อซุบซิบกับเขาด้วย
“ก็คงจะเป็นอย่างนั้นครับ!” เขาขำแห้ง
“เป็นคุณจริงด้วย”
เธอยิ้ม เพียงแค่รอยยิ้มของเธอปรากฏสู่สายตาของโจวอี้กับเยว่หลี่จงเซียงก็คล้ายกับว่าโลกนี้ได้หยุดหมุนไปชั่วขณะ
“ขลุ่ยหยกนี้ ฉันให้คุณค่ะ”
เมื่อเธอแบมือขึ้นก็ปรากฏขลุ่ยหยกในมือ หญิงสาวยื่นให้โจวอี้ทันที
“ทำไมครับ?” โจวอี้ไม่ได้รับไป แต่กลับขมวดคิ้วถาม
“ฉันอยากให้”
“ผมไม่อยากรับครับ ถ้าอยู่ ๆ ได้ของมาเปล่า ๆ แบบนี้ ผมขอไม่รับดีกว่าครับ!” โจวอี้ปฏิเสธทันที
“น่าสนใจดีนี่”
เธออมยิ้มและไม่รบเร้าต่อ จากนั้นจึงหมุนตัวกลับไปนั่งขัดสมาธิที่เดิมทันที
ด้านข้างกันนั้น ชายคนหนึ่งตกอยู่ในอาการงุนงง
เยว่หลี่จงเซียงมองเธอด้วยแววตาเหลือเชื่อ ก่อนจะหันไปทางโจวอี้ มองสลับไปมาอยู่หลายครั้งแล้วกลืนน้ำลายลงคอด้วยความยากลำบาก
โจวอี้ปฏิเสธของขวัญจากหลี่ชิงเฉิง?
เจ้าเด็กคนนี้โดนลาถีบหัวมาหรืออย่างไร ถ้าเธอให้ขลุ่ยหยกกับเขา มีหรือที่เขาจะไม่กกกอดเอาไว้ในอ้อมแขนทั้งวี่ทั้งวัน
ใบหน้าสาวสวยตรึงใจอีกคนโผล่ขึ้นมาในหัวเขา
เซี่ยหลู่นั่นเอง
เขาเคยพบเซี่ยหลู่มาก่อนและมีความสัมพันธ์อันดีต่อกันด้วยซ้ำ
แล้วผลลัพธ์เป็นอย่างไรล่ะ?
เธอโปรยยิ้มทรงเสน่ห์หลอกล่อเขาก่อนจะเล่นงานเขาอย่างง่ายดายเพียงไม่กี่กระบวนท่า เขาจึงได้เข้าใจว่าดอกไม้งามคนนั้น
