บทที่ 825 ช่างสวยอะไรอย่างนี้
บนยอดเขาลูกที่หก
โจวอี้ค่อย ๆ ลืมตาขึ้น แววตาเขาฉายประกายวูบไหวของเปลวไฟ รอยยิ้มกว้างปรากฏขึ้นบนใบหน้าหล่อเหลา
เขาได้ธาตุมาเพิ่มอีกธาตุหนึ่งแล้ว
คราวนี้เป็นธาตุไฟ!
จนถึงตอนนี้ เขาสามารถรวบรวมธาตุทอง ไม้ น้ำ และไฟมาแล้ว เหลือเพียงธาตุดินซึ่งเป็นธาตุสุดท้าย เขาก็จะได้ครบทั้งห้าธาตุ
“เขาลูกที่เจ็ด…”
โจวอี้หยิบโอสถออกมาโยนเข้าปาก ก่อนจะเทพลังดาราเหลวตามลงไปสองหยด เขารีบซึมซับพลังอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะมุ่งหน้าไปยังเขาลูกที่เจ็ด
ณ เชิงเขาลูกที่เจ็ด
หญิงชายคู่หนึ่งนั่งขัดสมาธิอยู่สองข้างบันไดทั้งซ้ายขวา ปราณวิญญาณฟ้าดินจากทั่วทั้งสารทิศพุ่งมาหาพวกเขา
หลี่ชิงเฉิง!
เป็นครั้งแรกที่โจวอี้เห็นอัจฉริยะเลื่องชื่อในโลกผู้ฝึกยุทธ์
หน้าตาดีมาก
สวยราวกับไม่ใช่มนุษย์
โจวอี้ถามตนเองว่า ‘ฉันเคยเห็นสาวสวยมาก็เยอะ แต่ไม่มีใครสวยเท่าเธอเลย สวยชนิดที่ใช้คำว่าสวยมาบรรยายยังเป็นการสบประมาทเลย’
เขาละสายตาไปมองชายหนุ่มร่างกำยำล่ำสันอีกคนทางซ้าย และพบว่าพลังแผ่ซ่านออกมาจากเจ้าตัว
เยว่หลี่จงเซียง จากตำหนักถิงเฟิง
อัจฉริยะหัวกะทิที่ครองอันดับหนึ่งในทำเนียบวีรบุรุษ
อายุยี่สิบเก้าปีนี้ แต่ไปถึงระดับบรรพจารย์ยุทธ์ขั้นปลายแล้ว
เยว่หลี่จงเซียงที่นั่งอยู่พลันลืมตาขึ้น เมื่อเห็นโจวอี้ เขาก็ส่งสายตาเป็นมิตรและถามขึ้นว่า “ฉันหล่อล่ะสิ?”
“หล่อครับ แต่ก็น้อยกว่าผมนิดหนึ่ง” โจวอี้หัวเราะ
“มั่นใจจัง
