บทที่ 823 ชายคนแรกที่เรียกเขาว่าพี่ใหญ่
ณ บริเวณเชิงเขาลูกที่หก
โจวอี้มาถึงที่นี่และเห็นใครหลายคนที่คุ้นหน้า นอกจากนี้ เขาเห็นชายแปลกหน้าคนหนึ่ง อีกฝ่ายเป็นชายอายุประมาณสี่สิบปี รูปร่างผอมบาง ดูมีสง่าราศี
“เอ๊ะ? นายเป็นใคร?” ชายผู้สง่างามคนนั้นถามโจวอี้
“ผมชื่อโจวอี้จากสำนักโอสถ ขอทราบชื่อคุณได้ไหม?” โจวอี้ถามกลับ
“สำนักบู๊ตึ๊ง จางไห่โม่”
“คุณคือจางไห่โม่! ผมได้ยินเรื่องของคุณมามาก” โจวอี้ยิ้ม
“ฮ่า ๆๆ!”
จางไห่โม่ยิ้มอย่างขมขื่น เขาส่ายหัวและพูดว่า “ฉันอายที่จะบอกว่าฉันคงไม่สามารถแม้แต่จะผ่านบันไดของภูเขาที่หกไปได้แล้วล่ะ”
“มาถึงที่นี่ได้ก็น่าประทับใจมากแล้วครับ” โจวอี้หัวเราะ
“ชมตัวเองเหรอ?” จางไห่โม่ถามด้วยรอยยิ้ม
“จะพูดแบบนั้นก็ได้ ฮ่า ๆ…”
สิบนาทีต่อมา หวงจื้อหยวนและโม่หลี่โฉวก็มาถึงที่นี่เช่นกัน เมื่อพวกเขารู้ว่าจางไห่โม่ล้มเหลวที่จะปีนต่อไปยังบันไดของภูเขาที่หก พวกเขาก็ถึงกับกังวลขึ้นมา
พวกเขาทุกคนรู้จักจางไห่โม่
ชายคนนี้ทะลวงไปสู่ระดับบรรพจารย์ยุทธ์ตั้งแต่อายุยี่สิบเจ็ด เข้าสู่ขั้นกลางเมื่ออายุสามสิบ และตอนนี้เมื่ออายุสี่สิบสอง อีกฝ่ายได้ทะลวงไปสู่ขั้นสุดท้ายแล้ว เขาเป็นอัจฉริยะที่เปล่งประกายเป็นพิเศษ ผู้อาวุโสหลายคนทำนายว่าจางไห่โม่จะสามารถทะลวงไปสู่ระดับผสานเต๋าได้ก่อนที่จะอายุครบร้อยปี
“มีคนขึ้นไปถึงจุดสูงสุดแล้ว” จู่ ๆ หวงจื้อหยวนก็พูดขึ้น
ทันใดนั้น สายตาของทุกคนก็จับจ้องไ
