บทที่ 822 โอสถของฉันอยู่ที่ไหน?
ณ บริเวณเชิงเขาที่ห้า
บรรดาชายหญิงที่ล้มเหลวในการปีนบันไดสวรรค์มองโจวอี้ซึ่งอยู่บนยอดเขาด้วยความอับอาย หากมียาแก้เสียใจอยู่ในโลกนี้ พวกเขาคงจะต้องแย่งกันซื้ออย่างแน่นอน
ช่างน่าอัปยศอดสู!
พวกเขาอยากได้โอสถทลายขอบเขตของโจวอี้และเซ็นสัญญาเดิมพันกับอีกฝ่าย
แล้วเกิดอะไรขึ้น?
โจวอี้ผ่านบันไดสวรรค์บนภูเขาที่ห้าแล้ว ในขณะที่พวกเขาล้มเหลวและร่วงลงมาจากบันได
ความแข็งแกร่งของพวกเขาด้อยกว่า และมันทำให้พวกเขาถึงกับพูดไม่ออก
อย่างไรก็ตาม เมื่อนึกถึงการที่ต้องเรียกโจวอี้ว่า ‘พี่ใหญ่’ ด้วยความเคารพถึงสามครั้งหลังจากนี้ มันก็ชวนให้รู้สึกขนลุก ถ้าพวกเขารู้ว่าผลลัพธ์จะกลายมาเป็นเช่นนี้ พวกเขายอมเสียของมีค่าบางอย่างให้กับโจวอี้ดีกว่าที่จะเรียกโจวอี้ว่า ‘พี่ใหญ่’ ทุกครั้งที่พบหน้า
“เฮ้อ ฉันอารมณ์ไม่ดี!” จูเก่อฉิวถูท้องกลม ๆ ของตัวเองพลางมองไปที่หลิวกวนเฟิงผู้มีสีหน้าเศร้าหมอง
“เป็นอะไรไป ทำไมอารมณ์เสียล่ะ?” อู๋ซานซิ่งถามด้วยรอยยิ้ม
“ก่อนหน้านี้โจวอี้เป็น ‘พี่ใหญ่’ ของฉัน แล้วดูตอนนี้สิ…” จูเก่อฉิวบ่น
คำพูดของเขาทำให้หลายคนที่อยู่รอบ ๆ เริ่มอับอาย
แววตาของฉู่มู่เฟิงเต็มไปด้วยความสับสน เขาถามขึ้นว่า “หมายความว่ายังไง?”
“แค่ก แค่ก…” ถังหลินเฟิงกระแอมไอสองครั้ง กลั้นเสียงหัวเราะของตัวเองก่อนจะเล่าถึงการแข่งขันครั้งก่อนกับโจวอี้
“ฮ่าฮ่าฮ่า คุณโจวยอดเยี่ยมมาก เกือบครึ่งหนึ่งขอ
