บทที่ 820 พลังของภาพลวงตา
ณ บันไดสวรรค์บนเขาลูกที่ห้า
ทันทีที่โจวอี้เหยียบบันไดขั้นแรก เขาก็รับรู้ได้ถึงแรงบีบทรงพลังที่ถาโถมมาหา ซึ่งทำเอาถึงกับต้องห่อไหล่ แรงดึงดูดนี้มากกว่าโลกภายนอกถึงสิบเท่า
อีกทั้งทุกครั้งที่ยกขาก้าวต่อไป แรงนั้นก็จะมากขึ้นเรื่อย ๆ
“แปลกจัง ทำไมถึงมีแค่แรงดึงดูด ไม่มีภาพลวงตาแล้วล่ะ ไม่มีการโจมตีของนกกับสัตว์ด้วย?”
“หรือจะมีอันตรายอย่างอื่นตามมาทีหลัง”
โจวอี้ปีนต่อไปด้วยความงุนงง เมื่อก้าวขึ้นไปได้ร้อยขั้นก็รับรู้ได้ถึงแรงดึงดูดที่มากกว่าเดิม ต่อให้ใช้พลังในการต้านทานไปร้อยละ 70 ถึง 80 ก็ยังยากลำบาก
ทันใดนั้นสายตาก็พร่าเลือนอีกครั้ง ทว่าเพียงไม่นานภาพก็กลับมาชัดเจน
โลกตรงหน้าไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป สิ่งที่เห็นไม่ใช่บันไดอีกต่อไปแล้ว
เขาพบว่าตนเองอยู่กลางป่าบนเขาที่มีบ้านหลังหนึ่งตั้งอยู่
คนสวมหน้ากากหลายคนที่ดูโหดเหี้ยมกวัดแกว่งมีดหั่นเนื้อเข่นฆ่าผู้คนในตระกูลใหญ่
“คนตระกูลโจวต้องตายและอย่าให้เหลือรอดไปได้!”
“ไม่ต้องนึกถึงกฎอะไรทั้งนั้น ฆ่าให้หมด!”
“ไว้ชีวิตคนแก่ คนอ่อนแอ ผู้หญิงกับเด็กด้วยเถอะ ตระกูลโจวของเราจะได้สืบสายเลือดต่อไปได้…”
“ไม่! ฆ่าทิ้งซะ…”
ภาพนองเลือดของการดิ้นรนต่อสู้ปรากฏขึ้นตรงหน้าโจวอี้
เขารู้ว่ามันเป็นเพียงภาพลวงตา แต่ภาพที่เห็นตรงหน้าคือตระกูลโจวที่ถูกกวาดล้าง
ตอนนี้เขามองมันจากมุมมองของคนนอก ทว่าก็เห็นหลายคนที่คุ้นเคย ลมหายใจพลันถี่ระรัวยิ่
