บทที่ 811 แดนลับคุนหลุน
เทือกเขาคุนหลุนหรือที่รู้จักกันในชื่อช่องว่างคุนหลุน และยังถือได้ว่าเป็นขุนเขาอันศักดิ์สิทธิ์ในจีน
หลังจากขึ้นเขามา โจวอี้และหลันเสวียนปีนป่ายไปมาในป่าที่มีอายุยาวนาน พวกเขาได้พบกับทิวทัศน์งดงามมากมาย ทั้งยังถูกงูพิษและสัตว์ป่าหลายตัวจู่โจม
ระหว่างนี้ทั้งสองพบยาสมุนไพรล้ำค่าและผลไม้วิญญาณจากนอกโลก
แปดชั่วโมงให้หลัง
พวกเขาที่เพิ่งข้ามเขามาได้ก็ถูกผู้อาวุโสผมขาวสองคนในชุดเทาขวางทางเอาไว้
“ชื่ออะไร?” ชายชราบอกเสียงเย็น
“โจวอี้จากสำนักโอสถครับ”
“หลันเสวียนจากเทือกเขาเมิ่งหลานค่ะ”
โจวอี้และหลันเสวียนคารวะผู้อาวุโสทั้งสองขณะตอบ
พวกเขามองมาที่หญิงชายทั้งคู่ สีหน้าดูผ่อนคลายลง ทว่าสายตาหันมองไปไกลก่อนจะบอกเสียงแผ่ว “ในเมื่ออยู่ที่นี่แล้วก็โผล่มาสักหน่อยจะเป็นไรไป”
ฟิ้ว!
แสงจากร่างหนึ่งโฉบมาจากระยะไกล พริบตาเดียวก็มายืนข้างโจวอี้
“จ้านหลิงอวิ๋น สำนักโอสถ”
“เจ้าเองเหรอ?” อีกฝ่ายมีสีหน้าเปลี่ยนไป ลมหายใจกระฟัดกระเฟียดขึ้นมาทันที
ไม่กี่วันก่อนหน้านี้ ระหว่างที่เกิดเรื่องวุ่นวายที่ค่ายทะเลสาบเซียนหนู่ มีหลายคนที่มีชื่อเสียงโด่งดัง หนึ่งในนั้นคือจ้านหลิงอวิ๋น
เขาเอาชนะสมาชิกตระกูลเยว่หลี่โดยไม่ให้อีกฝ่ายได้แก้มือ โดยเอาชนะอีกฝ่ายได้สามยกติดและลงเอยด้วยการชนะซ้ำในยกที่สี่
“เรื่องที่ทะเลสาบเซียนหนู่จบไปแล้ว ยังจะขุดคุ้ยเรื่องเก่าขึ้นมาอีกเหรอ?” จ้านหลิงอวิ๋นถามอย่างไม่ยี่หร