บทที่ 810 หลันเสวียนกลายเป็นผู้แข็งแกร่ง
ห้องมีจำนวนจำกัด
โจวอี้ขอให้จ้านหลิงอวิ๋นยอมให้จูเก่อฉิวนอนในห้องรับแขก ในขณะที่ตัวเขาระเห็จไปห้องรับแขกที่ห้องของหลันเสวียน
ตอนนี้หลันเสวียนยืนงงพร้อมดาบยาวในมือ เมื่อเห็นโจวอี้ไม่มีห้องนอน เธอก็เปิดประตูให้เข้ามาเงียบ ๆ ท่าทีแข็งกร้าวค่อย ๆ อ่อนโยนลง
“ผู้หญิงจากตระกูลจีคนนั้นแข็งแกร่งมากสินะ” หลันเสวียนกล่าว
“เดาถูกแล้ว เธอน่าจะอยู่ระดับผสานเต๋า” โจวอี้ยิ้มพลางเดินเข้าไปหาหญิงสาว ขวดโอสถปรากฏอยู่ในมือก่อนจะถูกยื่นให้เธอขณะส่งยิ้ม “เพิ่งได้มาจากผู้อาวุโสจี มีเวลาก็กินซะนะ”
“อะไร?”
“โอสถสารีริกธาตุ” โจวอี้ยิ้ม
“อืม”
เธอไม่รู้จักโอสถสารีริกธาตุ ทว่ามันเป็นสิ่งที่โจวอี้ให้มา เธอเชื่อในตัวเขาพอ ๆ กับที่เชื่อมั่นในตัวเอง ด้วยเหตุนี้จึงเปิดฝาและกลืนยาในขวดลงไปทันที
โอสถสารีริกธาตุละลายเมื่อเธอกลืนเข้าไป ก่อนเธอจะรับรู้ได้ถึงพลังน่าเกรงขามที่ปะทุอยู่ในท้อง ใบหน้าขาวเนียนไร้ที่ติกลับกลายเป็นแดงก่ำภายในไม่กี่อึดใจ
เม็ดเหงื่อไหลลงมาตามใบหน้า
เส้นเลือดสีน้ำเงินบนหน้าผากปรากฏให้เห็น เธอสั่นไปทั้งตัว
โอสถนี้ทรงพลังเกินไป เธอเพิ่งสำเร็จระดับบรรพจารย์ยุทธ์ขั้นกลางมาได้ไม่นาน พลังของโอสถนี้ทำให้ความกลัวตีตื้นในใจ เธอรู้ว่าร่างกายกำลังถูกฤทธิ์ยาควบคุม
“ตั้งสมาธิแล้วใจเย็น ซึมซับพลังของมันให้เร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้” โจวอี้บอกเสียงเข้ม
เมื่อได้ยินเช่นนั้
