บทที่ 809 โอสถสารีริกธาตุ
โจวอี้ประทับใจมาก
ซื้อทุกอย่างตามใจต้องการ!
ซื้อมามากมายหลายอย่าง
และของเหล่านี้ล้วนแต่เป็นของจีหงเสา
ทั้งมือถือ เสื้อผ้า รองเท้า ถุงเท้า อัญมณี กระเป๋า และอาหาร…
สามชั่วโมงผ่านไป ไม่เพียงแต่เขากับกับจีหงเสาจะมีถุงเต็มมือ แต่จูเก่อฉิวและจ้านหลิงอวิ๋นเองก็ถือถุงหลายใบ
จีหงเสามีความสุขมาก แววตาเผยความยินดี
เดิมทีเธอคิดว่าโจวอี้เป็นศิษย์ของสำนักโอสถแล้วจะไม่มีเงินมาใช้ทางโลกนัก ทว่าหลังจากซื้อทุกอย่างก็ได้รู้ว่าเขาร่ำรวยมาก ไม่ทำหน้าบูดบึ้งตอนถลุงเงินซื้อของเลยด้วยซ้ำ
ในที่สุดทั้งสี่ก็กลับมาถึงโรงแรม
เมื่อชายหนุ่มรู้ว่าจีหงเสามาถึงโรงแรมและไม่มีห้องอยู่เพราะไม่มีเงินก็พูดไม่ออก สุดท้ายเขาจึงสละห้องให้เธอและช่วยส่งของที่เธอซื้อไปที่ห้องให้
“ผู้อาวุโสจี จำบัญชีวีแช็ตกับรหัสผ่านที่ผมสมัครให้ก่อนหน้านี้ได้ไหมครับ?” โจวอี้ถาม
“จำได้”
“โอเคครับ เดี๋ยวผมจะเติมเงินเข้าวีแช็ตให้ ต่อไปถ้าอยากซื้ออะไรก็สแกนจ่ายได้เลยนะครับ” เขาบอกพร้อมเติมเงินสองแสนหยวนให้จีหงเสา
“สองแสนเหรอ มากไปหรือเปล่า?” เธอท้วงด้วยความตกใจเมื่อเห็นเงินที่โอนมา
“มีจำกัดวงเงินโอนได้แค่วันละสองแสนหยวนครับ ถ้าไม่มีกำหนดไว้ ผมโอนให้สองล้านได้เลย หรือต่อให้ยี่สิบล้านก็ยังได้” เขายิ้ม
“มีเงินเยอะขนาดนี้ได้ยังไงเนี่ย?” เธอถามด้วยความสงสัย
“ผมอยู่ใช้ชีวิตทางโลก ไม่มีเงินก็กิน ดื่ม และหาความสุขไม่ได้หรอกครั
