้ตัวเองสงบลง
ประการแรก สำหรับถังหลินเฟิงนั้น เขาไม่สนใจ เพราะท้ายที่สุดแล้ว ระดับการฝึกยุทธ์ของพวกเขาก็ใกล้เคียงกัน และพวกเขาต่อสู้มานับครั้งไม่ถ้วนด้วยผลลัพธ์ที่แตกต่างกัน แต่ถ้าเพิ่มฉู่มู่เฟิงเข้าไปอีก เขาก็จะไม่ยอมแข่งขันด้วย
เวลานี้หลันเสวียนกำลังตรวจสอบห้องที่แผนกต้อนรับ แต่ได้รับแจ้งว่าไม่มีห้องว่าง
จูเก่อฉิวได้จัดหาเมล็ดทานตะวันมาหนึ่งกำมือ และนั่งอยู่ที่โซฟาบริเวณพักผ่อนในท่าไขว่ห้าง เพื่อเตรียมพร้อมที่จะดูละคร
บนโซฟาอีกตัวมีสาวงามวัยกลางคนนั่งอยู่ ชื่อของเธอคือจีหงเสาจากตระกูลจีแห่งเสินหนง เธอเป็นผู้ฝึกฝนที่แข็งแกร่งในระดับผสานเต๋า
เธออุ้มกระต่ายขาวไว้ในอ้อมแขน ปลายนิ้วของเธอลูบขนกระต่ายไปเรื่อย ๆ บรรยากาศอันตึงเครียดในล็อบบี้ในยามนี้ค่อนข้างน่าสนใจ
เธอไม่ได้ออกจากบ้านมาเกือบร้อยปี เธอต้องการที่จะดูว่าผู้มีพรสวรรค์รุ่นเยาว์ที่ได้รับการฝึกยุทธ์จากกองกำลังผู้ฝึกยุทธ์เหล่านี้เป็นอย่างไรแล้วบ้าง
ทันใดนั้น…น้ำเสียงเยาะเย้ยก็ดังมาจากนอกประตูโรงแรม
“ที่นี่ค่อนข้างคึกคักเลยนี่นา ดูเหมือนจะได้ยินคนโวยวายเรื่องเซ็นสัญญาเป็นตายกันหรือเปล่านะ มีเรื่องทะเลาะกันเหรอ ฉันจะได้เอาเก้าอี้มานั่งดูการแสดง พวกนายจะไม่เก็บค่าดูใช่ไหม?”
ทันใดนั้น สายตาของทุกคนก็จ้องไปทางประตูโรงแรม
พวกเขาเห็นชายหนุ่มหน้าตาดีในชุดลำลองสีขาว เจ้าตัวถือไม้เท้าหัวมังกร ตามมาด้วยชายวัยกลางคนท่าทางเคร่งขรึมซึ่งกำลังถื
