บทที่ 806 ไสหัวไปซะ อย่าให้ต้องพูดเป็นครั้งที่สาม
แสงอาทิตย์แผดเผาราวกองไฟ คลื่นความร้อนทวีความรุนแรง
ณ เมืองเยี่ยเฉิง
โจวอี้ในชุดลำลองสีขาวพร้อมไม้เท้าหัวมังกรมุ่งหน้าไปยังคฤหาสน์บนยอดเขาพร้อมกับจ้านหลิงอวิ๋น หน่วยลาดตระเวนหันมาเห็นพวกเขาทั้งคู่พอดี
ในขณะที่อู๋ซินเยว่ยืนอยู่ริมหน้าต่างชั้นสอง ทอดสายตามองโจวอี้ด้วยแววตายิ้มแย้ม พลางยกมือขวาลูบหน้าท้องที่นูนขึ้นมาของตนเอง
เธอเพิ่งได้พบหญิงสาวคนหนึ่ง เด็กในท้องของเธอต้องเรียกอีกฝ่ายว่าคุณย่า
ใช่แล้ว คนผู้นั้นคือโจงหงเย่
ยิ่งไปกว่านั้น เธอยังได้รู้เรื่องหนึ่งมาจากโจวหงเย่ นั่นก็คือถังหว่านท้องแล้วแต่ตั้งท้องลูกสาว อันที่จริงเธอไม่ได้สบายใจกับเรื่องนี้ หากเป็นไปได้ เธอก็อยากมีลูกสาว และให้ถังหว่านมีลูกชายแทน เนื่องจากเธอไม่ต้องการแข่งกันแย่งความรัก และไม่คิดมาแทนที่ตำแหน่งภรรยาของอีกฝ่าย เธอแค่อยากอยู่อย่างสงบกับลูกตนเองเท่านั้น
“ทำไมอยู่ ๆ ถึงมาคะ?” เธอถามเมื่อโจวอี้เดินเข้ามาในห้อง
“มีธุระต้องทำครับ ก็เลยแวะมาหาคุณก่อน” โจวอี้ยิ้ม
“จะไปคุนหลุนเหรอคะ?” เธอถาม
“อืม” เขาตอบขณะยกมือลูบหน้าท้องของเธอที่ยื่นออกมา รับรู้ได้ถึงเด็กที่เคลื่อนไหวอยู่ในท้องมารดา ราวกับกำลังสื่อสารกับพ่อผ่านท้องของแม่
“เจ็บไหมครับ?” โจวอี้เงยหน้าถาม
“โชคดีที่เขาแค่ซนไปหน่อยค่ะ” อู๋ซินเยว่เอ่ยพลางยิ้มเจื่อน
“กำหนดคลอดเมื่อไหร่ครับ?”
“อีกสองเดือนค่ะ!”
“อื้ม”
โจวอี
