เกินนับกาลแล้ว”
“เรื่องประหลาดคือ ทั่วทั้งโลกาใบนี้ นอกจากบางสิ่งที่เกิดบนซากของเทพโบราณ ทั่วทั้งโลกใบน้อยนี้ก็ไม่มีสิ่งมีชีวิตอื่นใด”
“เราสงสัยว่าเทพโบราณตนนี้น่าจะดูดกลืนพลังของโลกใบน้อยแห่งนี้อยู่”
“นั่นคือหนึ่งในเหตุผลที่เหตุใดที่นี่จึงมีแรงโน้มถ่วงน่ากลัวนักเพราะจะสูบพลังทั่วทั้งโลกใบน้อยนี้มารวมกัน”
เจียงผิงอันขนลุกขนพองเฉียบพลัน เป็นการยากนักที่เขาจะนึกภาพออกว่าเทพโบราณตนนี้ยามมีชีวิตต้องน่ากลัวเพียงไร
เหมียวเสียสิ้นความมึนเมา ถามหวังหยางขึ้นว่า “เจ้าแน่ใจหรือว่าเทพโบราณจะฟื้นคืนจริง ๆ? หากเป็นเช่นนี้ก็ต้องรีบรายงานต่อสำนักโดยด่วนที่สุด และถอนศิษย์ทั้งหมดออกจากที่นี่!”
เรื่องนี้ร้ายแรงเกินไป
หวังหยางส่ายหัว “ข้าไม่แน่ใจ ข้ากับผู้ดูแลบางท่านร่วมกันตรวจสอบแล้ว แต่ก็ไม่พบหลักฐานอะไร”
“สำนักเราแปรสภาพโลกใบน้อยแห่งนี้มาเป็นหมื่น ๆ ปี ปลูกโอสถเซียนไว้มากมาย ลงทุนทรัพยากรมหาศาล หากเราถอนตัว ก็จะเสียหายอย่างมหาศาล”
“ความรับผิดชอบใหญ่หลวงเพียงนี้ ข้ารับไม่ไหวหรอก”
“นอกจากนั้น ต่อให้ข้ารายงานไป เบื้องบนก็อาจไม่เชื่อก็ได้ เทพโบราณถูกตัดสินว่าตายไปนานแล้ว ไม่มีใครเชื่อว่าเทพโบราณจะฟื้นคืน กระทั่งตัวข้ายังเชื่อตัวเองไม่ลงเลย”
ท้ายที่สุดแล้ว การฟื้นคืนของเทพโบราณก็เป็นเพียงการคาดเดาของหวังหยาง หามีหลักฐานจับต้องได้ใด ๆ
“มีเบาะแสอะไรหรือไม่?”
เหมียวเสียถามอย่างจริงจัง
หวังหยางส่ายหัว “ยังไ
